• News

    เช็คหย่า 250 ล้านดอลลาร์กับคำพิพากษาว่า ‘ลูกโง่’:

    สู่การกลับมาของอัจฉริยะเงาที่จะบดขยี้อาณาจักรของพ่อให้ย่อยยับ! บรรยากาศในคฤหาสน์หรูหราของตระกูล ‘ศิริโภคิน’ เงียบงันจนน่าอึดอัด บนโต๊ะกระจกเจียระไนราคาแพงระยับมีกระดาษสองแผ่นวางอยู่… ใบหนึ่งคือหนังสือหย่า และอีกใบคือเช็คเงินสดมูลค่า **250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ** (ราวแปดพันกว่าล้านบาท) “เซ็นซะ พิมพ์ดาว แล้วก็ไสหัวออกไปจากบ้านของฉันได้แล้ว” เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความหยิ่งยโสของ **‘กวินทร์’** มหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของประเทศผู้เป็นสามี เอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา ข้างกายของเขามี **‘รดา’**…

  • News

    **วิมานลวงหลังม่านหรู: เมื่อราชินีในฝันของสามี

    ต้องกลายเป็นนางทาสก้นครัวท่ามกลางไฟริษยาของแม่ผัว** แสงไฟระย้าจากแชนเดอเลียร์คริสตัลส่องประกายวับวาว สะท้อนความโอ่อ่าของ ‘คฤหาสน์ศิริโภคา’ ตระกูลเศรษฐีเก่าแก่ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในแวดวงธุรกิจ สำหรับ **กฤต** นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้เป็นทายาทเพียงคนเดียว ที่นี่คือวิมานที่เขาตั้งใจสร้างไว้เพื่อต้อนรับ **พลอยใส** หญิงสาวธรรมดาที่มีจิตใจงดงาม ผู้ซึ่งเพิ่งก้าวเข้ามาเป็น ‘นายหญิง’ ของบ้านหลังนี้เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน “พี่ต้องไปดูงานที่ยุโรปหนึ่งเดือนเต็ม พลอยอยู่ที่นี่ในฐานะราชินีของพี่ ใช้ชีวิตให้มีความสุขนะครับ ไม่ต้องหยิบจับอะไรทั้งนั้น ให้เด็กใช้มันทำไป” กฤตจุมพิตกระหม่อมภรรยาสาวอย่างแสนรัก…

  • News

    โจ๊กอุ่นรักกับสี่ทายาทไร้บ้าน: เมื่อความเมตตาของพ่อค้าใบ้

    พลิกชะตาชีวิตและนำพาขบวนรถหรูกลับมาตอบแทนพระคุณ! I. โจ๊กชามเก่าและสี่ชีวิตที่ถูกทอดทิ้ง เสียงล้อรถเข็นคันเก่าฝืดฝืนดังเอี๊ยดอ๊าดฝ่าความมืดมิดของตรอกซอกซอยย่านสลัมใจกลางกรุงเทพฯ “ลุงชิด” ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเสมอ กำลังเข็นรถขายโจ๊กหมูคันเก่งกลับที่พัก ลุงชิดเป็นคนเงียบขรึม… ไม่ใช่เพราะเขาไม่อยากพูด แต่เพราะเขา ‘เป็นใบ้’ มาตั้งแต่กำเนิด โลกของเขาเงียบสงบ แต่หัวใจของเขากลับส่งเสียงดังลั่นไปด้วยความเมตตา ทุกๆ เที่ยงคืน เมื่อหม้อโจ๊กเริ่มงวดลง ลุงชิดจะเข็นรถมาจอดที่ใต้สะพานลอยเก่าๆ ที่นั่นมีดวงตาหิวโหยสี่คู่รอคอยเขาอยู่เสมอ พวกเขาคือเด็กเร่ร่อนสี่คนที่ไม่รู้แม้กระทั่งว่าพ่อแม่ของตัวเองเป็นใคร…

  • News

    ตั๋วเฟิร์สคลาสเที่ยวบินสู่ขุมนรก: รอยยิ้มอาบยาพิษ แชมเปญรสขม

    และการแก้แค้นเหนือเมฆของภรรยาหลวงที่ปลายประตูเครื่องบิน แสงไฟสีทองอบอุ่นของเลานจ์ผู้โดยสารชั้นหนึ่ง ณ สนามบินสุวรรณภูมิ ไม่ได้ทำให้จิตใจของ ‘ธีรภัทร’ อบอุ่นเท่ากับความตื่นเต้นที่กำลังสูบฉีดอยู่ในสายเลือด นักธุรกิจหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบห้าผู้เพียบพร้อมไปด้วยรูปสมบัติและทรัพย์สมบัติ กำลังเอนหลังจิบกาแฟอย่างอารมณ์ดี โดยมี ‘รินรดา’ หญิงสาววัยยี่สิบห้าปีที่สวยสะพรั่งดั่งดอกไม้แรกแย้ม นั่งคลอเคลียอยู่เคียงข้าง ธีรภัทรเพิ่งบอกลา ‘นลิน’ ภรรยาที่แต่งงานกันมานานกว่าสิบปีเมื่อเช้านี้เอง เขาสวมกอดเธอที่หน้าประตูบ้านในกรุงเทพฯ พร้อมกับปั้นหน้าขึงขัง บอกเล่าถึงความจำเป็นเร่งด่วนที่ต้องบินไปเจรจาธุรกิจระดับพันล้านที่เมืองมอนเตร์เรย์ ประเทศเม็กซิโก…

  • News

    **รอยร้าวบนจานใบเก่ากับหยาดน้ำตา: สิ้นสุดยุคแม่ผัวใจร้าย

    เมื่อทนายเทวดาที่คลานเข่าไปกราบกราน คือพี่ชายแท้ๆ ของสะใภ้ก้นครัว** คฤหาสน์ตระกูล ‘ศิริไพศาล’ ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมืองหลวง ความหรูหราโอ่อ่าของมันสะท้อนถึงฐานะและหน้าตาทางสังคมของ **‘คุณหญิงวิไลลักษณ์’** ผู้เป็นนายหญิงแห่งบ้านหลังนี้ ทว่าภายใต้ฉากหน้าอันวิจิตรตระการตา กลับซ่อนความเน่าเฟะทางจิตใจที่กระทำต่อ **‘บัวบูชา’** หญิงสาวชาวดอยจากภาคเหนือ ผู้มีศักดิ์เป็นถึง ‘ลูกสะใภ้’ ของบ้าน บัวบูชาแต่งงานกับ **‘ภาคิน’** ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของคุณหญิงวิไลลักษณ์ ด้วยความรักที่บริสุทธิ์…

  • News

    ความลับในรถเข็นช้อปปิ้ง: เที่ยงคืนสิบเจ็ดนาทีที่เปลี่ยนชีวิตไบค์เกอร์หนุ่มไปตลอดกาล

    ลมหนาวต้นเดือนธันวาคมพัดกรีดผ่านเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำของ **‘แทนไท’** ไบค์เกอร์หนุ่มวัยยี่สิบแปดปี เขากำลังขี่มอเตอร์ไซค์คันโปรดฝ่าความมืดของถนนชานเมืองกรุงเทพฯ เพื่อกลับคอนโดหลังจากเพิ่งเลิกงานกะดึกที่อู่ซ่อมรถ ถนนเงียบสงัดไร้เงาผู้คน มีเพียงแสงไฟจากเสาไฟริมทางที่ส่องกระทบละอองฝนบางๆ ที่เพิ่งตกลงมา เวลาบนหน้าปัดนาฬิกาดิจิทัลของบิ๊กไบค์บอกเวลา **00:17 น.** แทนไทลดความเร็วลงเมื่อขับผ่านลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งที่ปิดให้บริการไปแล้วกว่าสามชั่วโมง แสงไฟนีออนจากป้ายห้างสลัวๆ ทาบทับลงบนลานคอนกรีตที่เปียกชื้น จังหวะนั้นเอง หางตาของเขาเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มๆ บางอย่างอยู่ที่มุมหนึ่งของลานจอดรถ ใกล้กับประตูทางเข้าออกของห้าง ด้วยสัญชาตญาณความอยากรู้อยากเห็น เขาหักหัวรถเข้าไปใกล้ๆ…

  • News

    ปาฏิหาริย์ใต้เงาความเงียบ: เสียงเห่าสั้นๆ

    สองครั้งที่ปลดล็อกหัวใจและหยาดน้ำตาของชายชราผู้หลงลืมโลก บรรยากาศภายในห้องโถงกว้างของศูนย์ดูแลผู้สูงอายุ ‘บ้านร่มเย็น’ ในช่วงสายของวันศุกร์ อบอวลไปด้วยความสว่างไสวของแสงแดดอ่อนๆ ที่ลอดผ่านม่านสีครีม ‘นิดา’ พยาบาลสาววัยยี่สิบปลายๆ กำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมพื้นที่สำหรับกิจกรรมพิเศษที่ทุกคนรอคอย นั่นคือ ‘อาชาบำบัดและสุนัขบำบัด’ ซึ่งจัดขึ้นเดือนละครั้ง เธอวาดหวังไว้เต็มเปี่ยมว่าความร่าเริงและไร้เดียงสาของสัตว์สี่ขาเหล่านี้ จะช่วยร่ายมนต์ดึงเอารอยยิ้มและเสียงหัวเราะกลับคืนมาสู่ใบหน้าที่เหี่ยวย่นและหงอยเหงาของผู้ป่วยหลายๆ คนได้ โดยเฉพาะกับชายชราที่นั่งอยู่บนรถเข็นริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่… ‘ผู้กองยศ’ หรือ พันตำรวจเอก ยศกร…

  • News

    ที่นั่ง 7C: ไฟลต์แค้นตีตั๋วเที่ยวเดียวสู่ความพินาศ

    สิบสองปีเต็มแห่งการใช้ชีวิตคู่… สำหรับผู้หญิงบางคน มันอาจแปลว่าความผูกพันที่ตัดไม่ขาด แต่สำหรับฉัน ‘พิมพ์ระวี’ มันคือระยะเวลาที่ยาวนานพอจะทำให้ฉันรู้จักทุกจังหวะการหายใจ ทุกรอยยิ้มจอมปลอม และ ‘ทุกคำโกหก’ ของผู้ชายที่ชื่อ ‘ธนพล’ เราเริ่มต้นสร้างบริษัทอสังหาริมทรัพย์มาด้วยกันจากศูนย์ จนวันนี้มันกลายเป็นอาณาจักรหมื่นล้าน ธนพลมักจะคิดเสมอว่าเขาคือราชสีห์ผู้นำครอบครัว เป็นคนคุมเกมทั้งหมด และมองว่าฉันเป็นเพียงภรรยาที่แสนดี หัวอ่อน และยอมหลับตาข้างหนึ่งให้กับความเจ้าชู้ประตูดินของเขามาตลอด แต่เขาคงลืมไปว่า เบื้องหลังความสำเร็จทั้งหมดของเขา…

  • News

    น้ำตาแลกบ้านร้อยล้าน สู่การแก้แค้นสุดเลือดเย็น:

    เมื่อความตายของสามีกลายเป็นบทละครหลอกลวง กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในโรงพยาบาลเอกชนระดับวีไอพีกลางกรุงย่านสุขุมวิท อบอวลไปด้วยบรรยากาศที่ควรจะเคร่งเครียด ทว่าสำหรับฉัน… **‘นิชา’** หญิงสาวที่เพิ่งเซ็นสัญญาขายคฤหาสน์หรูมูลค่ากว่า 80 ล้านบาท (ราวๆ 2.5 ล้านดอลลาร์) ในหมู่บ้านปัญญาอินทรา เพื่อนำเงินทั้งหมดมารักษา **‘ชัชวาล’** สามีสุดที่รักที่หมอวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งสมองระยะสุดท้าย การเดินไปตามทางเดินสู่ห้องพักฟื้นของเขากลับเต็มไปด้วยความหวัง ฉันถือเช็คเงินสดใบละหลายสิบล้านไว้ในมือแน่น มันคือสมบัติชิ้นสุดท้ายที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ก่อนท่านจะเสียชีวิต แต่มันจะเทียบอะไรได้กับลมหายใจของคนที่ฉันรัก? ฉันยอมหมดตัว…

  • News

    รอยน้ำหมึกบนใบหย่า กับน้ำตาที่หน้าคฤหาสน์:

    บทสรุปของครอบครัวอดีตสามีที่ตราหน้าว่าฉันคือ ‘สะใภ้ตกงาน’ บรรยากาศในห้องรับแขกของบ้านหลังค่อมๆ ที่ฉันเคยเรียกว่า ‘เรือนหอ’ วันนี้กลับอึดอัดและเย็นเยียบยิ่งกว่าห้องดับจิต บนโต๊ะกระจกตรงหน้ามีกระดาษแผ่นหนึ่งวางอยู่… **‘หนังสือสัญญาหย่า’** “มัวรออะไรอยู่ล่ะ? เซ็นๆ ไปซะทีสิ! หรือหวังจะเรียกร้องค่าเลี้ยงดูฮะ นังกาฝาก!” เสียงแหลมปรี๊ดของ **‘คุณหญิงสมฤดี’** แม่สามีของฉันดังบาดแก้วหู ใบหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องสำอางหนาเตอะของเธอเชิดขึ้นอย่างหยิ่งยโส ข้างๆ เธอคือ **‘กานต์’**…

Back to top button
error: Content is protected !!