NAG-“OVERTIME” DAW ANG ASAWA KO SA PENTHOUSE NG SEKRETARYA NIYA… HINDI NILA ALAM, ANG BILYONARYA KONG BIYENAN MISMO ANG SUMUGOD PARA WASAKIN ANG MUNDO NILA.
Alas-diyes na ng gabi. Nakaupo ako sa malawak na sala ng mansyon, umiinom ng tsaa kasama ang biyenan kong si Doña Beatrice.
Si Doña Beatrice ay isang bilyonarya at Matriarch ng pinakamalaking Real Estate Empire sa bansa. Kinatatakutan siya sa business world dahil sa kanyang pagiging malamig at strikta. Ngunit sa akin, isa siyang mabuting ina. Ako ang pinili niyang maging manugang dahil nakita niya kung paano ko sinuportahan ang anak niyang si Marco noong nagsisimula pa lang ito.
Biglang tumunog ang cellphone ko. Isang text mula kay Marco.
“Hon, mag-o-overtime ako ngayon sa opisina. Ang daming paperworks na kailangang tapusin. Baka umaga na ako makauwi. Matulog ka na. I love you.”
Napabuntong-hininga ako. Pilit kong pinigilan ang pagtulo ng luha ko, pero isang patak ang kumawala at pumatak sa tasa ng tsaa ko.
Napansin ito ni Doña Beatrice. Ibinaba niya ang binabasa niyang dyaryo.
“Clara,” malamig ngunit seryosong tawag ng biyenan ko. “Bakit ka umiiyak? Si Marco ba ‘yan? Anong dahilan niya ngayon? Overtime na naman?”
Tumango ako nang dahan-dahan. “Opo, Ma. Overtime daw po.”
Tinitigan ako ni Doña Beatrice. “Clara, pinalaki kitang matapang. Huwag kang magsinungaling sa akin. Nasaan ang asawa mo?”
Hindi ko na kinaya. Humagulgol ako at inilabas ko ang mga litratong ipinadala sa akin ng isang Private Investigator kaninang hapon.
“Ma… nasa Skyline Penthouse po siya. Kasama niya si Samantha… ang bago niyang sekretarya. Limang buwan na po silang may relasyon. Ginagamit ni Marco ang pondo ng kumpanya para ibili ng mga luho si Samantha. At yung penthouse na tinutuluyan ng babae… binabayaran po ni Marco.”
Inasahan ko na kakampihan ni Doña Beatrice ang sarili niyang anak. Inasahan ko na sasabihin niyang ‘Lalaki yan, intindihin mo na lang.’
Pero nagkamali ako.
Namula ang mukha ni Doña Beatrice sa matinding galit. Dahan-dahan niyang inilapag ang tasa ng tsaa. Tumayo siya, ang kanyang tindig ay naglalabas ng nakakakilabot na awtoridad.
“Pinalaki ko siyang maging isang magaling na negosyante, hindi isang tanga at manloloko,” malamig na sabi ng biyenan ko. “Pinulot niya ang basurang itinapon na sa kalsada, at sinaktan niya ang nag-iisang diyamanteng nag-aalaga sa kanya.”
Tumingin siya sa akin. “Clara, punasan mo ang luha mo. Magbihis ka.”
“P-Po? Saan po tayo pupunta, Ma?”
Ngumisi si Doña Beatrice—isang ngiting nakakapanginig ng laman. “Pupunta tayo sa penthouse ng sekretarya niya. Tutulungan natin siyang mag-‘overtime’.”
ANG PAGSUGOD SA PENTHOUSE
Dumating kami sa Skyline Luxury Residences, isa sa pinakamahal na condominium building sa siyudad. Kasama namin ang tatlong matitikas na bodyguards at ang Chief Legal Counsel ni Doña Beatrice na si Atty. Mendoza.
Pagpasok namin sa lobby, hinarang kami ng mga security guards ng building.
“Excuse me po, Ma’am. Restricted access po ang Penthouse. Kailangan po muna naming tumawag kay Ma’am Samantha—”
Hindi na pinatapos ni Doña Beatrice ang guard. Naglabas si Atty. Mendoza ng isang dokumento.
“Hindi mo ba nakikilala kung sino ang kaharap mo?” madiin na sabi ni Atty. Mendoza. “Ito si Doña Beatrice. Ang may-ari ng buong Skyline Corporation. Siya ang nagmamay-ari ng lupang kinatatayuan ng building niyo. Ngayon, ibigay mo sa amin ang Master Keycard bago kayo mawalan ng trabaho lahat.”
Namutla ang guard at nagmamadaling iniabot ang VIP keycard.
Umakyat kami sa Top Floor. Habang nasa elevator, nakahawak lang ako sa braso ng biyenan ko. Nanginginig ako sa kaba, pero ramdam ko ang proteksyon niya.
Ting.
Bumukas ang elevator. Ginamit namin ang keycard para buksan ang main door ng Penthouse. Walang ingay. Walang kalampag.
Pumasok kami sa malawak na living room. Madilim ang paligid, tanging ang mga scented candles at ang ilaw mula sa malaking TV ang nagbibigay ng liwanag. Nakabukas ang isang bote ng mamahaling Champagne sa mesa.
Mula sa kwarto, narinig namin ang tawanan.
“Babe, sigurado ka bang hindi maghihinala yung boring mong asawa?” boses iyon ni Samantha, malandi at mapang-asar.
“Si Clara? Wala ‘yong alam,” sagot ng asawa kong si Marco, sinusundan ng tawa. “Uto-uto ‘yon eh. Tsaka, mas masarap kasama ang secretary ko. Don’t worry, ibibili kita ng bagong kotse bukas gamit ang corporate account.”
Naramdaman ko ang matinding kirot sa puso ko. Pero bago pa ako makaiyak, nagsalita si Doña Beatrice. Ang boses niya ay parang kulog na bumasag sa katahimikan ng gabi.
“Uto-uto pala, ha?”
Binuksan ng bodyguard ang Main Lights. Biglang nagliwanag ang buong penthouse.
Lumabas mula sa kwarto sina Marco at Samantha, parehong nakasuot lang ng silk bathrobes, hawak ang mga baso ng wine.
Nang makita nila kami, nabitawan ni Marco ang baso niya.
CRASH. Basag ang salamin sa sahig.
“M-Ma?!” Nanlaki ang mga mata ni Marco. Napatingin siya sa akin. “C-Clara?! Anong ginagawa niyo dito?!”
Napatago si Samantha sa likod ni Marco, nanginginig sa takot nang makita ang mga bodyguards at ang kinatatakutang bilyonarya. “Sir Marco… s-sino sila?”
Naglakad papalapit si Doña Beatrice. Bawat hakbang ng kanyang heels sa marmol na sahig ay parang hatol ng kamatayan para kay Marco.
PAK!
Isang napakalutong na sampal ang ibinigay ni Doña Beatrice sa sarili niyang anak. Napahawak si Marco sa pisngi niya, gulat na gulat.
“M-Ma! Bakit—”
“Dahil isa kang malaking kahihiyan sa pamilyang ito!” bulyaw ni Doña Beatrice. “Ginagamit mo ang pera ng kumpanya ko para sustentuhan ang isang linta?! At higit sa lahat, binabastos mo ang asawa mo?!”
Humarap si Doña Beatrice kay Samantha na ngayo’y umiiyak na sa takot.
“At ikaw,” malamig na sabi ng biyenan ko. “Napakasarap ng buhay mo dito sa Penthouse, no? Maganda ang view. Mamahalin ang furniture. Pero may nakalimutan yatang sabihin sa’yo ang ‘Babe’ mo.”
“A-Ano po ‘yun?” nanginginig na tanong ni Samantha.
“Ang Penthouse na ito, at ang buong building na ito, ay nakapangalan sa Holding Company ko,” ngisi ni Doña Beatrice. “Atty. Mendoza, paki-basa ang notice.”
Lumapit ang abogado. “Ms. Samantha, bilang tunay na may-ari ng unit na ito, tinatamina (terminating) na ni Doña Beatrice ang lease agreement niyo due to illegal and immoral activities. Mayroon kayong sampung minuto para i-pack ang mga damit niyo at lumayas. Kapag hindi kayo umalis, kalakaladkarin kayo ng mga guards palabas.”
“W-What?! Marco, do something!” iyak ni Samantha, humihila sa braso ng asawa ko.
“Ma, please! Huwag mong gawin ‘to kay Samantha! Ako ang nagbabayad nito!” pagmamakaawa ni Marco.
“Hindi na ngayon,” sagot ni Doña Beatrice. Kinuha niya ang isang folder mula sa abogado at inihagis ito sa dibdib ni Marco. “Effective immediately, tinatanggal na kita bilang CEO ng kumpanya. Ang lahat ng corporate credit cards mo ay frozen. Ang mga sasakyan mo ay babawiin bukas ng umaga.”
Nanlambot ang mga tuhod ni Marco. Napaluhod siya sa harap namin.
“Ma! Anak mo ako! Hindi mo pwedeng bawiin ang lahat sa akin dahil lang sa babaeng ‘to!” sabay turo sa akin. “Asawa ko lang siya!”
“Siya ang nag-alaga sa’yo noong wala ka pang napapatunayan!” sigaw ni Doña Beatrice. “At para sabihin ko sa’yo… inilipat ko na ang 40% ng shares mo sa kumpanya sa pangalan ni Clara bilang danyos sa ginawa mo sa kanya. Si Clara na ngayon ang bago mong Boss.”
Nanlaki ang mata ni Marco. Tumingin siya sa akin. Umiiyak, nagmamakaawa.
“Clara! Babe! Hon, please! Patawarin mo ako! Nadala lang ako ng tukso! Ikaw ang mahal ko, Clara! Utang na loob, bawiin niyo ‘to!” Gumapang si Marco papalapit sa akin at hinawakan ang mga paa ko.
Tinignan ko siya. Wala na akong nararamdamang pagmamahal. Pandiri na lang.
Dahan-dahan kong inalis ang paa ko mula sa pagkakahawak niya.
“Sabi mo kanina, uto-uto ako diba?” malamig kong sagot. “Sige, Marco. Mag-‘overtime’ kayo ngayon ng sekretarya mo. Dahil simula bukas, wala ka nang trabaho, wala ka nang pera, at wala ka na ring asawa. Ipapadala ko na lang ang Annulment Papers sa kung saan man kayong kangkungan pupulutin.”
Nang marinig iyon ni Samantha, na wala nang pera si Marco at tanggal na ito sa kumpanya, bigla itong nagbago ng reaksyon.
“Wala ka na palang pera?!” sigaw ni Samantha kay Marco. “You’re useless! Akala ko ba bilyonaryo ka?! I’m leaving!”
Tumakbo si Samantha sa kwarto para mag-impake, iniwan si Marco na nakaluhod, umiiyak, at sumisigaw sa gitna ng sala na unti-unting binabawi mula sa kanya.
Tinalikuran ko siya. Inakbayan ako ni Doña Beatrice at sabay kaming naglakad palabas ng Penthouse, nag-iwan ng isang lalaking sumira sa sarili niyang buhay dahil sa isang pagnanasang walang kwenta.
Kinabukasan, naging viral sa alta-sosyedad ang pagkakabawi sa yaman ni Marco. Siya ay naging isang ordinaryong tambay, iniwan ng kabit, at nabaon sa utang. Samantalang ako? Nagsimula ako ng bagong buhay bilang isang bilyonarya at Vice Chairwoman ng kumpanya—kasama ang nag-iisa at pinaka-astig na biyenan sa buong mundo.
