และงานฉลอง 50 ล้านของอดีตสามีก็พังพินาศ เมื่อเขารู้ว่าใครคือผู้สร้างอาณาจักรตัวจริง!
“เซ็นใบหย่าซะนลิน แล้วรับเงินก้อนนี้ไปตั้งตัว… บริษัท ‘โกลบอลเทค’ เป็นของผม ผมเป็นคนสร้างมันมาด้วยสองมือ ส่วนคุณก็เป็นแค่แม่บ้านที่บังเอิญอยู่ด้วยกันตอนที่ผมกำลังลำบากเท่านั้น”
นั่นคือคำพูดสุดท้ายที่ ‘กวินทร์’ อดีตสามีของฉันทิ้งไว้ พร้อมกับโยนเช็คเงินสดจำนวนหนึ่งล้านบาทลงบนโต๊ะตรงหน้าฉัน ข้างกายเขามี ‘อลิส’ ดาราสาวดาวรุ่งที่เขากำลังควงอยู่นั่งเกาะแขนและเหยียดยิ้มเยาะเย้ยมาให้ฉัน กวินทร์หลงระเริงในอำนาจและเงินทองจนลืมตัวตนไปหมดสิ้น เขาคิดว่าความสำเร็จระดับหมื่นล้านที่เขายืนอยู่นั้น เกิดจากความอัจฉริยะและวิสัยทัศน์ของเขาเพียงคนเดียว
ฉันก้มลงมองเช็คใบนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า ไม่มีการร้องไห้ฟูมฟาย ไม่มีการสาดน้ำหรือตบตี ฉันเพียงแค่หยิบปากกาขึ้นมาเซ็นชื่อลงในใบหย่าอย่างเงียบๆ ก่อนจะผลักกระดาษแผ่นนั้นกลับไปให้เขา
“จำคำพูดของคุณในวันนี้ไว้ให้ดีนะกวินทร์” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากคฤหาสน์ที่ฉันเป็นคนออกแบบและเลือกเฟอร์นิเจอร์เองทุกชิ้น
กวินทร์ไม่เคยรู้เลยว่า ภายใต้ฉากหน้าของการเป็น ‘แม่บ้านแสนดี’ ที่คอยชงกาแฟและเตรียมเสื้อผ้าให้เขา ฉันคือวิศวกรซอฟต์แวร์ระดับหัวกะทิที่อยู่เบื้องหลังสถาปัตยกรรมระบบทั้งหมดของบริษัท โค้ดทุกบรรทัดที่เป็นรากฐานของแอปพลิเคชัน อัลกอริทึมที่ทำเงินมหาศาล และที่สำคัญที่สุด… บัญชีธนาคารหลัก เซิร์ฟเวอร์ และใบอนุญาตสิทธิบัตรทั้งหมด ถูกจดทะเบียนภายใต้ชื่อและรหัสผ่านส่วนตัวของฉัน! เพราะในตอนเริ่มตั้งบริษัท กวินทร์มีประวัติเครดิตเสียจนไม่สามารถทำธุรกรรมใดๆ ได้ ฉันจึงเป็นคนออกหน้าและจัดการทุกอย่างให้ด้วยชื่อของฉันเอง
เมื่อกลับมาถึงคอนโดส่วนตัว ฉันเปิดแล็ปท็อปขึ้นมา หน้าจอสีดำที่เต็มไปด้วยบรรทัดคำสั่ง (Command Line) ปรากฏขึ้น ฉันพิมพ์รหัสผ่านระดับมาสเตอร์เข้าไปในระบบ นิ้วของฉันรัวลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
เปลี่ยนรหัสผ่านบัญชีธนาคารหลัก… เสร็จสิ้น
เปลี่ยนรหัสผ่านเซิร์ฟเวอร์ระบบคลาวด์… เสร็จสิ้น
ยกเลิกสิทธิ์ผู้ดูแลระบบ (Admin) ของนายกวินทร์… เสร็จสิ้น
ระงับการเชื่อมต่อบัตรเครดิตองค์กร… เสร็จสิ้น
ฉันกดปุ่ม Enter เป็นครั้งสุดท้าย มองดูสิทธิ์การเข้าถึงทั้งหมดของกวินทร์ถูกตัดขาดออกจากอาณาจักรที่เขาคิดว่าเป็นของตัวเอง อาณาจักรที่เขากำลังจะจัดงานฉลองอย่างยิ่งใหญ่ในคืนนี้
ค่ำคืนแห่งความพินาศของราชาจอมปลอม
ณ ห้องบอลรูมของโรงแรมระดับเจ็ดดาว กวินทร์ทุ่มเงินกว่า 50,000,000 เปโซ (ราวๆ 30 ล้านบาท) เพื่อเนรมิตงานปาร์ตี้ฉลองความสำเร็จของบริษัทและเปิดตัวคนรักใหม่ของเขาอย่างอลังการ แชนเดอเลียร์คริสตัลส่องประกาย แชมเปญราคาแพงถูกเปิดขวดแล้วขวดเล่า นักข่าวและนักลงทุนระดับวีไอพีต่างมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง
กวินทร์ยืนอยู่บนเวทีในชุดสูททักซิโด้สั่งตัด ควงคู่อลิสที่ใส่ชุดราตรีประดับเพชรระยิบระยับ เขายกแก้วแชมเปญขึ้นพร้อมกับประกาศใส่ไมโครโฟน
“ค่ำคืนนี้ไม่ใช่แค่การฉลองความสำเร็จของ โกลบอลเทค แต่เป็นการเริ่มต้นยุคใหม่! ยุคที่ผมจะพาทุกท่านก้าวไปสู่ความมั่งคั่งอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!”
เสียงปรบมือดังเกรียวกราว แต่ในขณะที่กวินทร์กำลังจะยกแก้วขึ้นดื่ม โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสูทของเขาก็สั่นรัว เขาหยิบมันขึ้นมาดูและพบว่าเป็นสายเรียกเข้าจาก CTO (ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคโนโลยี) ของบริษัท
“มีอะไร? ฉันกำลังอยู่บนเวทีนะ!” กวินทร์กระซิบอย่างหงุดหงิด
“บอสครับ! แย่แล้วครับ! ระบบหลังบ้านของเราล่มทั้งหมด! ฐานข้อมูลลูกค้าถูกล็อก บัญชีธนาคารของบริษัทถูกระงับการทำธุรกรรม เราไม่สามารถโอนเงินหรือรับเงินได้เลยครับ!” เสียงของ CTO สั่นเครือด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
“พูดบ้าอะไรของแก! ก็ล็อกอินด้วยรหัสมาสเตอร์สิ!” กวินทร์หน้าซีดเผือด
“ไม่ได้ครับบอส! รหัสผ่านถูกเปลี่ยนทั้งหมด สิทธิ์ระดับแอดมินของเราถูกลบเกลี้ยง… ระบบแจ้งว่า ผู้ถือครองสิทธิ์เพียงผู้เดียวคือ… คือคุณนลินครับ!”
ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางกระหม่อม กวินทร์ยืนตัวแข็งทื่อบนเวที ไมโครโฟนแทบจะหลุดจากมือ แต่ความโชคร้ายของเขายังไม่จบแค่นั้น
ผู้จัดการโรงแรมเดินฝ่าฝูงชนเข้ามาหาเขาด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด “ขอประทานโทษครับคุณกวินทร์ บัตรเครดิตองค์กรที่คุณรูดมัดจำค่าจัดงานปาร์ตี้ 50 ล้านเปโซในคืนนี้… บัตรถูกปฏิเสธครับ ธนาคารแจ้งว่าบัญชีถูกอายัดโดยเจ้าของบัญชีหลัก เราต้องการการชำระเงินสดเดี๋ยวนี้ครับ ไม่อย่างนั้นเราจำเป็นต้องยุติงานและเรียกตำรวจ”
เสียงกระซิบกระซาบเริ่มดังขึ้นในหมู่นักลงทุนและแขกเหรื่อ อลิสที่ยืนอยู่ข้างๆ เริ่มหน้าเสีย “พี่กวินทร์คะ เกิดอะไรขึ้นคะ? บัตรเครดิตรูดไม่ผ่านได้ยังไง?”
“หุบปาก!” กวินทร์ตวาดใส่ดาราสาวจนเธอสะดุ้ง เขาพยายามกดโทรศัพท์หาฉัน มือของเขาสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่
แต่ก่อนที่เขาจะกดโทรออก ประตูบานใหญ่ของห้องบอลรูมก็ถูกเปิดออก ฉันก้าวเข้ามาในงานด้วยชุดราตรีโอต์กูตูร์สีแดงเพลิงที่สง่างามและทรงอำนาจ ทุกสายตาในงานหันมาจับจ้องที่ฉัน รวมทั้งนักลงทุนรายใหญ่ที่ฉันได้ส่งอีเมลอธิบายสถานการณ์พร้อมหลักฐานความเป็นเจ้าของสิทธิบัตรไปให้พวกเขาดูตั้งแต่ช่วงเย็นแล้ว
“น… นลิน! นี่เธอทำบ้าอะไร! เอาบริษัทของฉันคืนมาเดี๋ยวนี้!” กวินทร์ตะโกนลั่น วิ่งลงจากเวทีตรงเข้ามาหาฉันด้วยความโกรธเกรี้ยว
ฉันยืนนิ่ง เหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างเย็นชา “บริษัทของคุณงั้นเหรอกวินทร์? คุณน่าจะกลับไปอ่านเอกสารการก่อตั้งบริษัทให้ดีๆ นะ โค้ดทุกบรรทัด สิทธิบัตรทุกใบ และบัญชีธนาคารทุกบัญชี เป็นชื่อของฉันตั้งแต่ต้น… คุณมันก็แค่ ‘พรีเซนเตอร์’ ที่ฉันจ้างมานั่งบริหารหน้าฉากเท่านั้น”
“ไม่จริง! ฉันเป็น CEO! ฉันเป็นคนหาลูกค้า!” กวินทร์พยายามเถียง แต่เสียงของเขาเริ่มแผ่วลงเมื่อเห็นสายตาของนักลงทุนที่มองเขาเปลี่ยนไปเป็นความสมเพช
“ลูกค้าเชื่อมั่นในตัวผลิตภัณฑ์ของฉัน ไม่ใช่คำพูดโอ้อวดของคุณ” ฉันก้าวเข้าไปใกล้เขา ก้มลงกระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน “คุณบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าฉันเป็นแค่แม่บ้าน… ตอนนี้แม่บ้านคนนี้เพิ่งจะทวง ‘บ้าน’ ของเธอคืน และฉันเพิ่งขายลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ทั้งหมดให้กับบริษัทยักษ์ใหญ่ในอเมริกาไปแล้วเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน เงินทุกเซนต์ถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของฉันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”
กวินทร์เข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นห้องบอลรูม งานปาร์ตี้มูลค่า 50 ล้านเปโซที่เขาหวังจะใช้อวดความรวย กลับกลายเป็นลานประหารที่แฉความกลวงเปล่าของเขา อลิสเมื่อเห็นว่ากวินทร์หมดตัวและกำลังจะโดนโรงแรมฟ้องร้องเรื่องค่าใช้จ่าย ก็รีบสะบัดหน้าเดินหนีออกจากงานไปทันที ทิ้งให้เขานั่งคุกเข่าอย่างโดดเดี่ยว
“อ้อ… บิลค่างานปาร์ตี้ 50 ล้านเปโซคืนนี้ คุณก็หาทางจ่ายเองแล้วกันนะอดีตสามี เพราะบริษัทที่คุณอ้างว่าเป็นเจ้าของน่ะ… ตอนนี้มีหนี้สินล้นพ้นตัวแล้วล่ะ”
ฉันหันหลังเดินกลับออกไปจากงานอย่างสง่างาม ทิ้งเสียงโวยวายและเสียงร้องไห้ฟูมฟายของกวินทร์ไว้เบื้องหลัง อาณาจักรที่เขาสร้างภาพขึ้นมาได้พังทลายลงราบเป็นหน้ากลองเพียงเพราะเขาประเมินค่าผู้หญิงที่อยู่เคียงข้างเขาต่ำเกินไป… และนี่คือราคาที่เขาต้องจ่าย สำหรับการทรยศผู้สร้างอาณาจักรที่แท้จริง!
