“TUTAL NANDITO KA NA, ITIGIL NA NATIN ANG LOKOHAN. ANIM NA BUWAN NA KAMING MAY RELASYON NG BEST FRIEND MO.” — PINALAYAS AKO NG BILYONARYO KONG ASAWA HABANG BUNTIS… HINDI NIYA ALAM, ANG DALAWA KONG KUYA AY MGA “LEGENDARY LAWYERS” NA MAGPAPABULOK SA KANYA SA KULUNGAN.
Umuwi ako nang maaga mula sa check-up. Excited akong ipakita sa asawa kong si Marco ang ultrasound ng baby boy namin.
Pero pagpasok ko sa aming master bedroom, gumuho ang mundo ko.
Naabutan ko si Marco na nakahiga sa kama. Katabi niya ang isang babae.
Hindi lang basta babae. Si Sofia. Ang best friend ko simula High School.
Nabitawan ko ang ultrasound photo. “M-Marco? Sofia?”
Bumangon si Marco. Hindi siya nagulat. Hindi siya nagtakip ng katawan. Tinignan niya lang ako nang walang emosyon, parang isang langaw na pumasok sa kwarto.
“Since you’re here, stop pretending,” (Tutal nandito ka na, itigil na natin ang pagpapanggap), malamig na sabi ni Marco.
Inakbayan niya si Sofia na nakangisi sa akin.
“I’ve been sleeping with your best friend for 6 months. Mas masarap siyang kasama, mas exciting, at hindi losyang katulad mo.”
“M-Marco… buntis ako…” iyak ko. “Anak natin ‘to!”
“So?” tumayo si Marco at kinuha ang maleta ko sa cabinet. Ibinato niya ito sa akin. “Lumayas ka na. Ang bahay na ito ay para sa akin at kay Sofia na lang. Wala kang karapatan dito. At huwag kang aasa ng sustento dahil sisiguraduhin kong wala kang makukuhang kahit piso.”
“Marco! Parang awa mo na! Wala akong pupuntahan!”
Kinaladkad ako ng mga gwardya palabas ng gate habang umuulan. Basang-basa ako, hawak ang tiyan ko, habang naririnig ko ang tawanan nina Marco at Sofia mula sa balcony.
Ang akala ni Marco, isa lang akong ulila na walang kakampi. Ang alam kasi niya, “hiwalay” na ako sa pamilya ko.
Ang hindi niya alam… lumayo lang ako sa pamilya ko noon dahil ayaw nila kay Marco. Sabi ng mga Kuya ko, manloloko siya. Nagmatigas ako.
Pero ngayon, alam kong tama sila.
Nanginginig ang kamay ko, tinawagan ko ang panganay kong kapatid.
“Kuya Gab…” iyak ko.
Sa kabilang linya, narinig ko ang boses ng Kuya ko. Seryoso.
“Elena? Bakit ka umiiyak? Nasaan ka?”
“Pinalayas ako ni Marco… may kabit siya… si Sofia…”
Tumahimik sa kabilang linya. Pagkatapos ng ilang segundo, nagsalita si Kuya Gab. Ang boses niya ay nakakakilabot sa sobrang lamig.
“Nasaan ka? Papapuntahin ko diyan si Kuya Lucas mo. Wag kang aalis.”
MAKALIPAS ANG TATLONG BUWAN.
Nasa Conference Room kami ng kumpanya ni Marco. Kampante siyang nakaupo katabi si Sofia.
“Bilisan na natin ‘to,” mayabang na sabi ni Marco. “Pirmahan mo na ang Annulment Papers. Gaya ng sabi ko, wala kang makukuha. Hawak ko ang mga piskal at judge sa bayang ito.”
Bumukas ang pinto.
Pumasok ako. Malaki na ang tiyan ko.
Pero hindi ako nag-iisa.
Sa kanan ko, naglalakad si Atty. Gabriel “Gab” Montecillo — ang Chief State Prosecutor ng bansa na kilala sa pagpapakulong ng mga kurakot na pulitiko.
Sa kaliwa ko, naglalakad si Atty. Lucas Montecillo — isang International Corporate Lawyer na kinatatakutan ng mga bangko at malalaking korporasyon.
Natigilan si Marco. “Sino ‘yang mga ‘yan? Bodyguards mo?”
Umupo si Kuya Gab sa harap ni Marco. Inayos niya ang kanyang necktie.
“Ako si Gabriel,” pakilala ni Kuya. “Kapatid ni Elena.”
“At ako si Lucas,” ngiti ni Kuya Lucas, pero walang saya sa mata niya. “Kapatid din ni Elena.”
Tumawa si Marco. “Ah! Ang mga bayaw ko na ayaw sa akin! So ano? Magdedemanda kayo ng Adultery? Concubinage? Sige lang! Magpi-pyansa lang ako! Barya lang sa akin ‘yan!”
Nagkatinginan ang dalawa kong Kuya.
“Adultery?” tawa ni Kuya Lucas. “Masyadong mababaw ‘yun, Marco. Sayang ang lisensya namin kung ‘yun lang.”
Naglapag si Kuya Gab ng makapal na folder sa mesa. “EVIDENCE” ang nakasulat.
“Habang iniimbestigahan namin ang assets mo para sa annulment,” paliwanag ni Kuya Gab. “May nakita kaming interesante.”
Binuksan ni Kuya Lucas ang folder.
“Tax Evasion. Money Laundering. At ang pinaka-malala… Ponzi Scheme Fraud na nagkakahalaga ng 5 Billion Pesos gamit ang mga ghost investors.”
Namutla si Marco. Nawala ang ngisi ni Sofia.
“H-Hindi totoo ‘yan!” sigaw ni Marco. “Malinis ang kumpanya ko!”
“Malinis?” tanong ni Kuya Gab. “Hawak namin ang pirma mo, ang bank transfers papunta sa account ni Sofia, at ang testimonya ng accountant mo na sumuko na sa amin kahapon para maging State Witness.”
Tumingin si Kuya Gab sa relo niya.
“In exactly two minutes, papasok ang NBI dito.”
“Ano?!” napatayo si Marco. “Hindi niyo kaya ‘yan! Bilyonaryo ako!”
Tumayo si Kuya Lucas at lumapit sa mukha ni Marco.
“Bilyonaryo ka dati. Pero dahil sa dami ng kaso mo… na-freeze na ang lahat ng assets mo kaninang umaga.”
“At Marco,” dagdag ni Kuya Gab. “Dahil Economic Sabotage at Syndicated Estafa ang kaso mo… Non-Bailable ito (walang pyansa). Ang sentensya?”
Tumingin si Kuya Gab sa akin at kumindat.
“Twenty-two years to Life Imprisonment. Walang parole.”
Bumukas ang pinto. Pumasok ang mga ahente ng NBI.
“Mr. Marco Villareal! You are under arrest!”
Pinusasan si Marco. Nagpupumiglas siya. “Sofia! Tawagan mo ang Attorney ko!”
Pero si Sofia? Umatras siya. “H-Hindi ko alam ‘to! Wala akong kinalaman sa negosyo niya! Kabit lang ako!”
“Isama ‘yang babae,” utos ni Kuya Gab sa NBI. “Conspirator siya. Sa account niya pumasok ang mga ninakaw na pera.”
“No! Elena! Best friend tayo! Tulungan mo ako!” iyak ni Sofia habang pinoposasan din.
Hinarap ko sila bago sila ilabas ng kwarto. Hinawakan ko ang tiyan ko.
“Sabi mo Marco, stop pretending diba?” bulong ko. “Ayan. Totoong kulungan na ang bagsak mo. Good luck sa 22 years.”
Habang kinakaladkad sila palabas, niyakap ako ng dalawa kong Kuya.
“Wala nang mananakit sa’yo, bunso,” sabi ni Kuya Gab.
Sa araw na iyon, natutunan ni Marco ang leksyon: Huwag mong mamaliitin ang tahimik na babae. Hindi mo alam kung sinong mga leon ang nakatayo sa likod niya.
