TINAWAG NILA AKONG “BOBO” HABANG ANG KAPATID KO AY NAG-GRADUATE NA MAGNA CUM LAUDE — PERO SA GRADUATION PARTY, NATAHIMIK SILA NANG DUMATING ANG LAWYER KO AT IBINUNYAG KUNG SINO ANG TUNAY NA NAGMAMAY-ARI NG MANANG IBIBIGAY SANA SA KANYA
Simula bata pa ako, ako na ang “walang kwenta” sa pamilya. “Bobo.” “Walang mararating.” “Sayang ang tuition.”
Iyan ang naririnig ko araw-araw mula sa mga magulang ko. Samantalang ang kapatid kong si Trina, siya ang “Golden Child.” Matalino, maganda, at laging bida. Habang siya ay pinapadala sa mga mamahaling unibersidad, ako ay hinayaan lang nilang mag-isa sa kwarto ko, naglalaro ng computer. Ang hindi nila alam, sa harap ng computer na iyon, nagtayo ako ng isang imperyo sa Cryptocurrency at Tech Startups.
Dumating ang araw ng graduation ni Trina. Magna Cum Laude.
Nagpa-party si Daddy sa aming malawak na hardin. Nandoon ang lahat ng kamag-anak at business partners.
Tumayo si Daddy, hawak ang champagne glass.
“A toast!” sigaw ni Daddy. “Para sa pinakamatalinong anak ko, si Trina! Dahil sa galing mo, sayo ko ipapamana ang lahat. At bilang regalo… sa iyo na ang bago nating Mansion sa Forbes Park na nagkakahalaga ng $13 Million (Halos 700 Milyong Piso)!“
Nagpalakpakan ang lahat. Umiyak si Trina sa tuwa. “Thank you, Daddy! Buti na lang ako ang nagmana, hindi yung isa diyan na walang alam.”
Tumingin silang lahat sa akin. Nakaupo lang ako sa likod, umiinom ng juice.
“Hayaan mo na ‘yang Kuya mo,” tawa ni Mommy. “Baka pwedeng gawin mo na lang siyang hardinero sa mansion mo, Trina. Para naman may silbi siya.”
Tawanan ang mga bisita.
Nakayuko lang ako. Sanay na ako.
Biglang bumukas ang gate. Pumasok ang isang lalaking naka-itim na suit. Hindi siya bisita. Deretso ang lakad niya… papunta sa akin.
Siya si Atty. Galvan, ang personal lawyer ko.
Gulat ang mga tao. Bakit nilalapitan ng isang kagalang-galang na abogado ang “bobo” ng pamilya?
Iniabot ni Atty. Galvan ang isang makapal na Blue Envelope sa akin.
Yumuko siya at bumulong, pero sapat para marinig ng mga nasa malapit:
“Sir, ito na po ang Deed of Sale. Kumpleto na ang transfer. Ngayon na ang tamang oras para ipakita sa kanila kung sino ka talaga.”
Dahan-dahan akong tumayo.
“Anong ginagawa mo, Leo?” sigaw ni Daddy. “Bakit ka may abogado? May ginawa ka na namang kalokohan?”
Binuksan ko ang envelope at inilabas ang dokumento.
“Pa,” panimula ko. “Yung mansion na ireregalo mo sana kay Trina…”
“Anong pakialam mo dun?” asik ni Trina.
“Maganda sana ‘yung bahay,” pagpapatuloy ko. “Kaso, nakalimutan ni Daddy sabihin sa’yo na bankrupt na ang kumpanya niya. At ang mansion na ‘yan? Naka-sangla sa bangko at foreclosed na kahapon.”
Namutla si Daddy. “P-Paano mo nalaman ‘yan?!”
“Nalaman ko… kasi ako ang bumili.“
Itinaas ko ang titulo ng lupa. Nakapangalan ito sa akin: LEONARDO V. CORP.
“Binili ng kumpanya ko ang utang mo sa bangko, Pa. Binili ko ang mansion na ‘yan kaninang umaga bago pa ito i-public auction. So technically…”
Tumingin ako kay Trina na nakanganga.
“…ang mansion na regalo sa’yo? Akin ‘yan. At ang kumpanyang pinagmamalaki ni Daddy? Ako na ang Majority Shareholder.“
Katahimikan. Kahit ang pagbagsak ng karayom ay maririnig.
“Imposible!” sigaw ni Mommy. “Saan ka kukuha ng pera?! Eh computer ka lang ng computer sa kwarto mo!”
“Habang tinatawag niyo akong bobo,” sagot ko nang malamig. “Yung ‘computer’ na nilalait niyo ang nagpasok sa akin ng milyun-milyong dolyar sa trading at software development. Habang nag-aaral si Trina, ako… nagbi-business.”
Lumapit ako kay Trina at inabot ang susi ng mansion na hawak ni Daddy kanina. Kinuha ko ito mula sa kamay ni Daddy.
“Trina,” sabi ko. “Sabi ni Mommy kanina, pwede akong maging hardinero mo?”
Ngumisi ako.
“Ngayon, dahil ako ang may-ari ng bahay at lupa… bibigyan kita ng choice. Pwede kang tumira diyan, pero ikaw ang maglilinis, ikaw ang magluluto, at ikaw ang magha-hardin. Uubra ba ‘yun sa Magna Cum Laude?”
Napaupo si Trina sa hiya. Si Daddy at Mommy ay hindi makatingin sa akin.
Naglakad ako palabas ng gate kasama ang abogado ko.
“Sir, saan tayo pupunta?” tanong ni Atty. Galvan.
“Sa totoong bahay ko,” sagot ko. “Iwan mo sila diyan. Hayaan mong namnamin nila ang tagumpay ng taong tinawag nilang ‘bobo’.”
