PINILIT AKO NG ASAWA KO NA MAGSUOT NG UNIPORME NG KATULONG SA PROMOTION PARTY NIYA PARA IPAHIYA AKO—PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG YUMUKO ANG BIG BOSS AT TINAWAG AKONG “MADAM CHAIRWOMAN.”
Ako si Celestine. Sa loob ng tatlong taon, naging tahimik akong asawa kay Gary. Ang tingin sa akin ni Gary ay isang “walang kwentang maybahay” na umaasa lang sa sweldo niya.
Ang hindi niya alam, ako ang sole heiress at lihim na may-ari ng Vanguard Conglomerate—ang mismong kumpanyang pinagtatrabahuhan niya. Itinago ko ang yaman ko dahil gusto kong mahalin niya ako nang totoo, hindi dahil sa pera. Pero nagkamali ako ng pinakasalan.
Dumating ang gabi ng kanyang Promotion Party. Siya na ang bagong Vice President of Sales.
Naghahanda na sana ako ng isusuot kong gown nang pumasok si Gary sa kwarto. Hinablot niya ang damit ko at tinapon sa sahig.
“Anong ginagawa mo?” tanong niya nang masungit. “Huwag mong sabihing balak mong pumunta bilang ‘Mrs. Gary’?”
“Asawa mo ako, Gary. Karapatan kong nandoon,” sagot ko.
Tumawa siya nang nakaka-insulto. Naghagis siya ng isang itim na uniporme ng katulong sa mukha ko.
“Hindi ka bagay sa tabi ko, Celestine. Nakakahiya ka. Masyado kang plain. Kung gusto mong sumama, suotin mo ‘yan. Kulang kami sa servers. Magsilbi ka ng alak sa mga bisita ko. ‘Yan lang naman ang alam mong gawin, di ba? Ang maging alila.”
“At isa pa,” dagdag niya. “Huwag na huwag mong sasabihin na asawa kita. Sabihin mo, part-time maid ka lang.”
Nadurog ang puso ko. Gusto kong sabihin sa kanya na kaya kong bilhin ang buong pagkatao niya. Pero tumahimik ako. Sinuot ko ang uniporme. Gusto kong makita kung gaano kalalim ang kasamaan ng budhi niya.
SA PARTY…
Nagniningning ang hotel ballroom. Puno ng mga executives at VIPs.
Si Gary ang bida. Pero hindi ako ang katabi niya. Nakahawak siya sa bewang ng kanyang Assistant na si Tiffany.
Si Tiffany ay bata, maganda, at sopistikada. Ipinapakilala siya ni Gary sa lahat bilang “katuwang sa tagumpay.”
“This is Tiffany,” pagmamalaki ni Gary sa mga investors. “Siya ang secret weapon ko. Kung wala siya, wala ako dito ngayon.”
Ako? Nasa gilid ako. Nakayuko. May bitbit na tray ng champagne.
Sinadya pa ni Gary na ipahiya ako. Habang dumadaan ako para mag-refill ng baso, tinapilok niya ako.
BLAG!
Natumba ako. Nabuhos ang champagne sa sapatos ni Tiffany.
“AY! TANGA!” sigaw ni Gary. “Tignan mo ang ginawa mo! Ang mahal ng sapatos ni Tiffany! Bobo ka talaga! Lumayas ka nga sa harap ko!”
“Sorry po, Sir…” bulong ko habang pinupunasan ang sahig.
“Honey, hayaan mo na ‘yan,” sabi ni Tiffany habang nakatingin sa akin nang may pandidiri. “Mahirap talagang turuan ang mga low-class na katulong.”
Nagtawanan ang mga bisita. Hiyang-hiya ako.
Biglang tumahimik ang musika. Bumukas ang malaking pinto.
Dumating ang Global CEO galing sa headquarters sa Europe. Ang boss ng boss ni Gary. Si Mr. Alexander Sterling. Siya ang pinaka-iginagalang at kinatatakutang tao sa kumpanya.
Agad na tumayo si Gary. Inayos niya ang coat niya. Hinila niya si Tiffany.
“Mr. Sterling!” bati ni Gary, abot-tenga ang ngiti. “Welcome po! Thank you for coming to my celebration! This is Tiffany, my… partner.”
Tinitigan lang ni Mr. Sterling si Gary nang blangko. Hindi niya tinanggap ang kamay ni Gary.
Hinanap ng mata ni Mr. Sterling ang paligid. Parang may hinahanap siya.
Naglakad si Mr. Sterling. Nadaanan niya ang pwesto kung saan ako nakaluhod, may hawak na basahan.
Akala ni Gary, ginalit ko ang Big Boss.
“Alis diyan! Nakaharang ka kay Sir Alexander!” sigaw ni Gary sa akin, akmang sisipain ako. “Pasensya na po Sir sa katulong na ‘to!”
“HUWAG MONG HAWAKAN ANG BABAENG ‘YAN!” dumagundong ang boses ni Mr. Sterling.
Natigilan ang buong ballroom.
Dahan-dahang lumapit si Mr. Sterling sa akin. Inalalayan niya akong tumayo. Kinuha niya ang apron na suot ko at itinapon ito sa sahig.
Ang makapangyarihang CEO na nanginginig ang tuhod ni Gary kapag kaharap, ay YUMUKO nang malalim sa harap ko—isang 90-degree bow ng paggalang.
Nanatili siyang nakayuko nang ilang segundo bago tumunghay.
“Good evening…” nanginginig na bati ni Mr. Sterling. “…Madam Chairwoman.”
“Ikinalulungkot ko po ang nangyari. Hindi ko po alam na ganito kayo tratuhin ng mga subordinates niyo.”
Nalaglag ang panga ni Gary. “M-Madam… Chairwoman?”
Binitawan ni Tiffany ang baso niya. Nabasag ito.
Inayos ko ang buhok ko at tumayo nang tuwid. Ang postura ko ay hindi na postura ng isang alila, kundi postura ng may-ari ng lahat ng inaapakan nila.
“Good evening, Alexander,” kalmado kong sagot. “Mukhang nagkakatuwaan ang mga empleyado natin ah.”
“E-Empleyado…?” bulong ni Gary. “Celestine… anong sinasabi niya?”
Humarap ako kay Gary. Ang mukha niya ay putlang-putla, parang inalisan ng dugo.
“Gary,” sabi ko. “Ang Vanguard Conglomerate… ay pag-aari ko. Ako ang may-ari ng 100% ng stocks. Ako ang nagpapasweldo sa’yo. At ako ang pumirma ng promotion mo dahil akala ko, deserving ka.”
“H-Hindi totoo ‘yan! Housewife ka lang! Palamunin ka lang!” sigaw ni Gary, pero halata sa boses niya ang takot.
“Alexander,” utos ko. “Ibigay mo sa kanya ang notice.”
Naglabas si Mr. Sterling ng isang Red Envelope.
“Gary,” sabi ko. “Pinagsuot mo ako ng damit ng katulong. Tinawag mo akong tanga. At ipinagmalaki mo ang babaeng ‘yan sa harap ko.”
“Ngayon, ibinabalik ko sa’yo ang pabor.”
“YOU’RE FIRED,” sigaw ko sa mukha niya. “At sisiguraduhin kong blacklisted ka at si Tiffany sa buong industriya. Wala kang makukuhang trabaho kahit janitor.”
“At yung bahay na tinitirhan natin? Akin din ‘yun. Pag-uwi mo mamaya, nasa labas na ng gate ang gamit mo. Pinalitan ko na ang mga lock.”
Napaluhod si Gary, umiiyak at kumakapit sa palda ko.
“Celestine! Hon! Babe! Joke lang ‘yung kanina! Surprise ko lang ‘yun! Alam mo namang mahal kita! Patawarin mo ako!”
Tinabig ko siya.
“Guards,” utos ko. “Ilabas ang basurang ito.”
Kinaladkad ng mga security si Gary at Tiffany habang nagsisisigaw at pinagtatawanan ng mga taong kanina ay humahanga sa kanila.
Naglakad ako palabas ng ballroom kasama si Mr. Sterling.
Sa gabing iyon, nawalan ako ng asawa, pero nabawi ko ang aking dignidad. At nalaman ng buong mundo na ang babaeng tinawag nilang katulong, ay siya palang Reyna na may hawak ng kanilang kapalaran.
