PINALAYAS SIYA SA SARILI NIYANG KASAL DAHIL “HAMPASLUPA” DAW ANG PAMILYA NIYA—PERO ILANG MINUTO LANG ANG LUMIPAS, NATIGILAN ANG LAHAT NANG DUMATING ANG BILYONARYONG KAPATID NG GROOM AT LUMUHOD SA HARAP NG BRIDE.
Araw ng kasal nina Maya at Daniel. Gaganapin ito sa The Royal Palacio, ang pinakamahal na venue sa lungsod.
Si Maya ay galing sa mahirap na pamilya. Tindera lang ng isda ang nanay niya at tricycle driver ang tatay niya. Pero nagmahalan sila ni Daniel, na galing naman sa angkan ng mga Villafuerte, isang pamilyang mayaman ngunit matapobre.
Habang naghihintay si Maya sa labas ng pinto ng simbahan, suot ang kanyang wedding gown na binili lang sa Divisoria, lumapit sa kanya ang nanay ni Daniel, si Doña Margarita.
Ang mukha ni Doña Margarita ay puno ng pandidiri.
“Maya,” tawag nito. “Anong ginagawa mo pa dito?”
“P-Po?” gulat na tanong ni Maya. “Maguumpisa na po ang kasal, Mommy…”
“Huwag mo akong tawaging Mommy!” sigaw ni Doña Margarita. Hinatak niya ang belo ni Maya hanggang sa matanggal ito.
“Makinig ka, hampaslupa,” duro ng donya. “Pinagbigyan lang namin si Daniel na maglaro ng bahay-bahayan kasama ka. Pero hindi ako papayag na ang apelyido ng Villafuerte ay madumihan ng dugo ng isang anak ng tindera ng isda! Tignan mo nga ang mga bisita mo, ang babaho! Nakakahiya!”
Tumingin si Maya kay Daniel na nakatayo sa di kalayuan.
“Daniel!” tawag ni Maya, umiiyak. “Tulungan mo ako! Sabi ng Mama mo umalis daw ako!”
Yumuko lang si Daniel. Hindi siya makatingin kay Maya. Hawak siya sa leeg ng Nanay niya. Takot siyang mawalan ng mana.
“Sorry, Maya,” bulong ni Daniel. “Umalis ka na lang. Masyadong magkaiba ang mundo natin.”
Durog na durog ang puso ni Maya. Ang lalaking pinangakuan niya ng habambuhay ay duwag pala.
“Guards!” sigaw ni Doña Margarita. “Ilbas ang babaeng ito! At ang pamilya niya! Siguraduhin niyong wala ni isa sa kanila ang makakatapak sa loob!”
Kinaladkad ng mga guard si Maya palabas. Ang kanyang mga magulang ay itinulak din. Umiiyak si Maya sa semento, sa labas ng gate ng palasyo, habang naririnig ang tawanan ng mga mayayamang bisita sa loob.
“Kawawang social climber,” rinig niyang sabi ng isang donya.
Akmang sasakay na si Maya sa tricycle ng Tatay niya para umalis, nang biglang…
VROOOOM!
Umalingawngaw ang tunog ng malalakas na makina.
Isang convoy ng limang itim na SUV at isang Gold Rolls Royce ang humarang sa gate.
Bumaba ang mga bodyguard na may earpiece at baril. Hinawi nila ang mga tao.
Bumukas ang pinto ng Rolls Royce.
Bumaba ang isang lalaking napakatangkad, naka-suot ng Italian Suit, at may awtoridad na kayang payukuin ang sinuman.
Siya si Alexander Villafuerte. Ang panganay na kapatid ni Daniel. Ang tunay na bilyonaryo ng pamilya na matagal nang umalis sa kanila dahil sa sama ng ugali ng nanay niya. Siya ang may-ari ng Villafuerte Empire—ang kumpanyang bumubuhay sa luho ni Doña Margarita at Daniel.
Naglakad si Alexander papasok.
Pagpasok niya sa main hall, TUMAHIMIK ANG LAHAT.
Tumigil ang musika. Nalaglag ang baso ng wine ni Doña Margarita. Namutla si Daniel.
“A-Alex?” utal ni Doña Margarita, biglang naging maamo. “Anak! Nandito ka! Buti naman at umuwi ka para sa kasal ng kapatid mo!”
Lumapit si Daniel. “Kuya! Welcome back! Ikinararangal ko na nandito ka!”
Hindi sila pinansin ni Alexander. Ang kanyang mga mata ay naglilibot sa paligid.
“Nasaan siya?” malamig na tanong ni Alexander.
“Sino, anak?” tanong ng Donya.
“Ang Bride. Nasaan si Maya?”
Napalunok si Doña Margarita. “Ah… eh… pinalayas ko na. Hindi siya karapat-dapat sa pamilya natin, Alex. Mahirap lang siya. Nakakahiya sa mga business partners natin.”
Ngumisi si Alexander. Isang ngising nakakatakot.
“Nakakahiya?” ulit ni Alexander.
Tumalikod si Alexander at naglakad pabalik sa pinto. Nakita niya si Maya sa labas, basang-basa ng luha, pasakay na ng tricycle.
“MAYA!” sigaw ni Alexander.
Tumakbo ang bilyonaryo palabas at hinawakan ang kamay ni Maya.
“Kuya Alex?” gulat na tanong ni Maya. (Kilala niya ito dahil minsan na siyang tinulungan ni Alexander nung nagtatrabaho pa siya bilang waitress sa kumpanya nito).
Hinila ni Alexander si Maya pabalik sa loob ng hall.
Pagpasok nila, humarap si Alexander sa kanyang ina at kapatid. Hawak niya ang kamay ni Maya nang mahigpit.
“Makinig kayong lahat!” sigaw ni Alexander. Ang boses niya ay dumadagundong.
“Pinalayas niyo ang babaeng ito dahil mahirap siya? Dahil ‘mababa’ ang pinanggalingan niya?”
Tinuro ni Alexander si Daniel.
“Daniel, tandaan mo ‘to. Ang kasal na ito? Ang venue na ito? Ang suot mong suit? At ang kumpanyang pinapatakbo mo? AKO ANG NAGBABAYAD NG LAHAT NG ‘YAN.”
Nanlaki ang mata ni Daniel.
“At ikaw, Mother,” baling niya sa ina. “Ang allowance mo at ang mansyon mo ay galing sa bulsa ko.”
Humarap si Alexander kay Maya.
“Noong nagsisimula pa lang ako at wala pang pera, si Maya ang nag-iisang tao na nagbigay sa akin ng pagkain nung gutom na gutom ako sa kalsada. Siya ang nag-alaga sa akin nung may sakit ako at tinalikuran niyo ako. Siya ang rason kung bakit ako nagsikap.”
Napasinghap ang mga bisita.
“Ang akala niyo ay pumunta ako dito para sa kasal ng kapatid ko?” tawa ni Alexander. “Nagkamali kayo. Pumunta ako dito para siguraduhin na hindi mapupunta si Maya sa maling pamilya.”
Binitawan ni Alexander ang kamay ni Maya at hinarap si Daniel.
“Daniel, dahil hinayaan mong bastusin ng Nanay natin ang babaeng mahal mo… tinatanggalan na kita ng mana. Tinatanggalan na kita ng posisyon sa kumpanya. At binabawi ko ang lahat ng card at kotse mo. Starting today, you are on your own. Tignan natin kung mabubuhay ka ngayong ikaw na ang mahirap.”
Namutla si Daniel at napaluhod. “Kuya! Huwag! Wala akong alam sa trabaho!”
“Mother,” dagdag ni Alexander. “Cut off ka na rin. Wala ka nang allowance.”
Humarap si Alexander kay Maya.
“Maya,” malumanay na sabi ni Alexander. “Hindi mo deserve ang mga taong ito. Deserve mo ang isang lalaking kayang tumayo para sa’yo.”
“Tara na. Aalis na tayo sa impyernong ito.”
Inalalayan ni Alexander si Maya at ang mga magulang nito pasakay sa kanyang Rolls Royce.
Iniwan nila ang “Royal Palacio” na puno ng mga taong nagyayabang pero wala naman palang sariling pera. Si Daniel at Doña Margarita ay naiwang nakatunganga, hiyang-hiya, at alam nilang simula sa araw na iyon, sila na ang magiging “hampaslupa” sa mata ng lipunan.
Samantala, si Maya ay nakatakas sa isang miserable sanang buhay, at natagpuan ang tunay na kakampi sa katauhan ng kapatid ng kanyang dapat na asawa.
