NAPANSIN NG BILYONARYO NA NAGIGING BUTO’T BALAT ANG KANYANG INA ARAW-ARAW. UMUWI SIYA NANG WALANG PASABI AT NANGINIG SA GALIT NANG MAKITA KUNG ANO ANG PINAPAKAIN NG KANYANG ASAWA SA MATANDA.
Si Ricardo ay isang matagumpay na CEO ng isang multinational company. Dahil sa kanyang trabaho, madalas siyang nasa ibang bansa para sa mga business trip. Naiwan sa kanilang malaking mansyon ang kanyang asawang si Beatrice at ang kanyang 75-anyos na inang si Nanay Lita.
Dati, masigla si Nanay Lita. Medyo mataba ito, mahilig magluto, at laging nakatawa. Pero sa loob ng nakalipas na anim na buwan, tuwing video call, napapansin ni Ricardo na pumapayat nang pumapayat ang kanyang ina. Lubog na ang mga mata nito at parang laging takot.
“Hon, bakit parang nanghihina si Nanay?” nag-aalalang tanong ni Ricardo kay Beatrice sa telepono.
“Naku, Hon,” sagot ni Beatrice na parang problemadong-problemado. “Alam mo naman, matanda na siya. Sabi ng doktor, kailangan niya ng ‘Strict Diet’ dahil tumataas ang sugar at cholesterol niya. Organic food lang ang pinapakain ko. Mahal ‘yun, pero para sa health niya, ginagawa ko.”
Dahil mahal ni Ricardo ang asawa, naniwala siya. Nagpapadala pa siya ng extra allowance na ₱100,000 buwan-buwan para lang sa “special diet” ng ina.
Isang araw, na-cancel ang meeting ni Ricardo sa Singapore. Nagpasya siyang umuwi nang maaga sa Pilipinas para i-surprise ang pamilya niya. Hindi siya tumawag. Gusto niyang sorpresahin si Nanay Lita at Beatrice.
Dumating siya sa mansyon ng tanghaling tapat. Oras ng tanghalian.
Tahimik ang bahay. Wala ang mga katulong sa sala.
Naglakad si Ricardo papunta sa Dining Area. Habang papalapit, nakarinig siya ng tawanan at kalansing ng mga plato.
Sumilip siya sa siwang ng pinto.
Nakita niya si Beatrice na nakaupo sa kabisera. Nasa harap niya ang napakaraming masasarap na pagkain—may Steak, Lechon Kawali, Seafood Paella, at mamahaling Wine.
Sa kabilang dulo ng mahabang mesa, nakaupo si Nanay Lita.
Pero wala siyang plato. Wala siyang kubyertos.
Ang nasa harap lang ni Nanay Lita ay isang maliit na mangkok na may lamang tubig at isang piraso ng tuyong biskwit.
Nakinig si Ricardo. Kumulo ang dugo niya sa narinig.
“Beatrice…” nanginginig na boses ni Nanay Lita. Nakatingin ang matanda sa Lechon na kinakain ni Beatrice. “Penge naman ako… kahit balat lang… gutom na gutom na ako…”
Tumigil si Beatrice sa pagkain. Tinignan niya ang biyenan nang may pandidiri.
“Ano?! Ang kapal naman ng mukha mong humingi!” bulyaw ni Beatrice. “Matanda ka na! Wala ka nang ambag sa bahay na ‘to! Sayang lang ang pagkain sa’yo kasi hindi ka naman na gumagalaw! At saka, ‘pag tumaba ka, mahihirapan lang akong bihisan ka!”
“Pero… nanghihina na ako… tubig lang ang binibigay mo sa akin kagabi…” iyak ni Nanay Lita.
“Edi uminom ka ng tubig!” sigaw ni Beatrice. “Magpasalamat ka nga may biskwit ka pa! Yung 100k na pinapadala ng anak mo? Kulang pa ‘yun sa pang-shopping ko at pampa-spa ko! Kaya wag kang mag-reklamo diyan, palamunin!”
Kumuha si Beatrice ng isang piraso ng taba ng baboy na nginuya na niya at iniluwa sa tissue.
“Oh, ayan,” hagis ni Beatrice sa mukha ni Nanay Lita. “Tikman mo ‘yung lasa. ‘Yan lang ang deserve mo.”
Dahan-dahang inabot ni Nanay Lita ang tissue na may luwa na pagkain dahil sa sobrang gutom.
BLAG!
Padabog na binuksan ni Ricardo ang pinto ng dining room.
“RICARDO?!” gulat na sigaw ni Beatrice. Nabitawan niya ang wine glass at nabasag ito sa sahig. Namutla siya na parang papel.
Hindi nagsalita si Ricardo. Mabilis siyang lumapit sa kanyang ina. Nakita niya nang malapitan—ang Nanay Lita niya ay buto’t balat na. Nanginginig. Amoy gamot at hindi man lang napaliguan nang maayos.
Niyakap ni Ricardo ang kanyang ina.
“Anak…” bulong ni Nanay Lita. “Andito ka na… akala ko mamamatay na akong gutom…”
Tumulo ang luha ni Ricardo. Humarap siya kay Beatrice. Ang mga mata ng bilyonaryo ay nanlilisik sa galit.
“H-Hon! Let me explain!” nauutal na sabi ni Beatrice, tumatayo. “D-Diet niya ‘yan! Sabi ng doctor! Yung sinabi ko kanina, joke lang ‘yun! Naglalambingan lang kami!”
“Joke?” tanong ni Ricardo nang mahinahon pero nakakatakot.
Lumapit si Ricardo sa mesa. Kinuha niya ang plato ng Lechon Kawali at ang mangkok ng Seafood Paella.
“Gusto mo ng pagkain, Beatrice?”
“Hon…?”
Sa isang iglap, IBINUHOS ni Ricardo ang lahat ng pagkain sa ulo ni Beatrice. Ang sarsa, ang kanin, ang mantika—lahat ay dumikit sa mamahaling damit at buhok nito.
“AHHH!” tili ni Beatrice. “Mainit! Ricardo! Ano ba!”
“Ganyan ang pakiramdam ng walang respeto,” sigaw ni Ricardo. “Ang 100,000 na pinapadala ko buwan-buwan para sa Nanay ko, ginamit mo sa luho mo habang ginugutom mo siya?! Tinawag mo siyang palamunin sa sarili kong bahay?!”
“Wala kang kwentang asawa! Wala kang kwentang tao!”
Tinawag ni Ricardo ang mga Security Guards.
“Guards! Kaladkarin niyo ang babaeng ‘to palabas! Ngayon din!”
“No! Ricardo! Asawa mo ako! Saan ako pupunta?!” iyak ni Beatrice.
“Wala akong pakialam kung sa kalsada ka matulog at mamalimos ng pagkain,” sagot ni Ricardo. “Doon mo mararanasan ang gutom na pinaramdam mo sa Nanay ko. You are stripped of everything. I-blo-block ko lahat ng cards mo. Wala kang makukuhang kahit piso sa akin. Ang annulment papers, ipapadala ko sa kung saang tulay ka man titira.”
Kinaladkad ng mga guard si Beatrice palabas ng mansyon habang puno ng sarsa at dumi ang mukha.
Binalikan ni Ricardo si Nanay Lita. Binuhat niya ito nang maingat papunta sa sofa.
Agad siyang nag-utos sa chef na magluto ng Arroz Caldo na may malambot na manok—ang paborito ng nanay niya.
Habang sinusubuan ni Ricardo ang kanyang ina, hawak-kamay sila.
“Patawarin mo ako, Nay,” iyak ni Ricardo. “Patawarin mo ako dahil naging bulag ako. Mula ngayon, hindi na ako aalis. Hindi na kita iiwan.”
“Ayos lang, anak,” ngiti ni Nanay Lita, na sa wakas ay nakakain na ng masarap. “Busog na ako. Busog na ang puso ko dahil nandito ka na.”
Mula noon, personal nang inalagaan ni Ricardo ang kanyang ina. Bumalik ang sigla at taba ni Nanay Lita. Si Beatrice naman ay nabalitaan nilang namamasukan na bilang taga-hugas ng pinggan sa isang karinderya—kung saan nararanasan niyang mapagod at magutom, isang karma na itinuro sa kanya ng tadhana.
