ISANG KATULONG UPANG LUSUBIN ANG BAHAY NG KANYANG KASAMBAHAY—NGUNIT ANG KANYANG NATUKLASAN SA LOOB AY ISANG NAKAKAKILABOT NA BANGUNGOT!
I. Ang Kakaibang Kutob at ang Pagbabalatkayo
Si Donya Victoria ay isang tanyag at bilyonaryang balo na nagmamay-ari ng isa sa pinakamalaking real estate empires sa bansa. Sa loob ng limang taon, ang kanyang pinagkakatiwalaang personal na kasambahay na si Loida ang nag-aasikaso ng lahat sa kanyang mansyon. Tahimik si Loida, masipag, at tila walang anumang masamang balak.
Ngunit nitong mga nakaraang buwan, nakaramdam ng kakaibang kutob si Victoria. Madalas siyang makaranas ng matinding pagkahilo at pananakit ng tiyan tuwing umiinom siya ng tsaa na tinitimpla ni Loida. Bukod pa rito, napansin niyang nawawala ang ilan sa kanyang mga personal na gamit—mga lumang alahas, mga hibla ng buhok sa kanyang suklay, at maging ang kanyang mga pribadong dokumento.
Isang araw, nagpaalam si Loida na uuwi sa kanyang probinsya dahil may sakit umano ang kanyang ina. Sa halip na maniwala, nagpasya si Victoria na alamin ang totoo. Upang hindi makatawag ng pansin sa mahirap na komunidad kung saan nakatira si Loida, nagsuot si Victoria ng lumang uniporme ng katulong, nagtali ng buhok, at tinakpan ang kanyang mukha ng isang simpleng panyo. Nagpahatid siya sa kanyang pribadong imbestigador sa labas ng eskinita at palihim na sinundan ang kanyang kasambahay.
II. Ang Pagpasok sa Bahay ng Kasambahay
Ang bahay ni Loida ay nasa dulo ng isang madilim at masikip na eskinita. Ito ay yari sa pinagtagpi-tagping kahoy at yero. Nagtago si Victoria sa likod ng isang malaking puno hanggang sa makita niyang umalis si Loida bitbit ang isang basket, marahil ay patungo sa palengke.
Tinitiyak na walang nakakakita, mabilis na lumapit si Victoria sa pinto at ginamit ang isang hairpin upang buksan ang lumang padlock. Pagpasok niya, bumulaga sa kanya ang isang maliit at madilim na sala. Walang anumang kakaiba sa unang tingin—mga lumang upuan, isang maliit na radyo, at kaldero sa kusina.
Ngunit may isang kwarto sa dulo ng pasilyo na may tatlong mabibigat na kandado. Ginamit ni Victoria ang maliit na iron crowbar na dala niya upang puwersahang buksan ito. Nang bumukas ang pinto at binuksan niya ang ilaw, halos mabitawan niya ang kanyang hawak. Ang lamig ay mabilis na gumapang mula sa kanyang mga paa patungo sa kanyang batok.
III. Ang Nakakakilabot na Tuklas
Ang loob ng maliit na kwarto ay hindi isang ordinaryong silid. Ito ay isang nakakabaliw at detalyadong replika ng mismong kwarto ni Victoria sa kanyang mansyon, at naglalaman ng mga bagay na nagpakilabot sa kanyang buong pagkatao:
-
Ang Pader ng Obsesyon: Ang buong dingding ay puno ng mga nakaw na litrato ni Victoria mula sa mga magazine at dyaryo. Ngunit ang nakapangingilabot, lahat ng mukha ni Victoria sa litrato ay hiniwa at pinalitan ng mukha ni Loida.
-
Ang Altar ng Pangkukulam: Sa gitna ng kwarto ay may isang maliit na mesa kung saan nakapatong ang isang manikang tela na suot ang nawawalang hikaw ni Victoria. Ang manika ay nakatali ng itim na sinulid at may mga karayom na nakatusok sa bahagi ng tiyan at ulo—ang eksaktong mga lugar kung saan madalas makaramdam ng matinding sakit si Victoria nitong mga nakaraang buwan.
-
Ang Lason sa Estante: Nakita niya ang isang hilera ng maliliit na bote na naglalaman ng Arsenic (isang uri ng nakamamatay na lason). Sa tabi nito ay isang notebook kung saan nakasulat ang eksaktong sukat ng lasong inihahalo ni Loida sa tsaa ni Victoria araw-araw.
-
Ang Pekeng Testamento: Ang pinakamasahol sa lahat ay isang pekeng Last Will and Testament na may pinekeng pirma ni Victoria, na nagsasaad na sa oras ng kanyang pagkamatay, lahat ng kanyang yaman at ari-arian ay mapupunta sa pangalan ni Loida.
Napagtanto ni Victoria ang malagim na katotohanan: Hindi lang siya ninanakawan ng kanyang kasambahay. Unti-unti siyang pinapatay nito upang agawin ang kanyang buhay, ang kanyang yaman, at ang kanyang buong pagkatao!
IV. Ang Pagbabalik ng Halimaw
Habang nanginginig na kinukuhanan ni Victoria ng ebidensya ang buong kwarto gamit ang kanyang telepono, narinig niya ang paglangitngit ng sahig sa labas.
Bumukas ang pinto sa unahan. Bumalik na si Loida.
“Sino’ng nandiyan?!” sigaw ng kasambahay. Nang marinig ni Loida ang kaluskos mula sa lihim na kwarto, mabilis itong tumakbo papunta roon, may hawak na malaking kutsilyo mula sa kusina.
Nang magtama ang kanilang paningin, nanlaki ang mga mata ni Loida nang makita niya ang kanyang bilyonaryang amo na suot ang uniporme ng katulong at nakatayo sa gitna ng kanyang sikretong altar.
“S-Senyora?!” nanginginig na wika ni Loida. Ngunit ang gulat sa kanyang mukha ay mabilis na napalitan ng isang malademonyong ngiti. Itinaas niya ang kutsilyo at isinara ang pinto. “Mabuti naman at nandito ka na. Mas mapapabilis ang plano ko. Wala nang makakahanap sa’yo sa lugar na ito!”
V. Ang Reyna ay Hindi Kailanman Magiging Alipin
Sumugod si Loida upang saksakin si Victoria. Ngunit hindi alam ng baliw na kasambahay na bago pa man pumasok si Victoria sa bahay, pinindot na niya ang GPS panic button na nakakonekta sa kanyang security team at sa mga pulis.
Sa isang mabilis na galaw, iniwasan ni Victoria ang saksak, kinuha ang mabigat na crowbar mula sa sahig, at malakas na inihampas ito sa braso ni Loida. Sumigaw sa sakit ang kasambahay at nabitawan ang kutsilyo.
Bago pa man makaganti si Loida, sunod-sunod na malalakas na katok ang umalingawngaw sa labas ng bahay, kasunod ang pagwasak ng pinto ng mga armadong pulis.
“Huwag kang gagalaw! Ibaba mo ang armas!” sigaw ng hepe ng pulisya habang tinututukan ng baril si Loida na ngayon ay nakahandusay at umiiyak sa sahig.
Inayos ni Victoria ang kanyang gusot na uniporme ng katulong at tiningnan nang malamig ang babaeng nagtangkang agawin ang kanyang buhay.
“Gusto mong maging ako, Loida?” malamig na tanong ni Victoria habang kinapapasan ng posas ang kanyang dating kasambahay. “Pwes, sa loob ng kulungan, sigurado akong ituturing ka nilang reyna… reyna ng mga baliw.”
Dinala si Loida sa kustodiya ng mga pulis habang nakaharap sa patong-patong na kasong Attempted Murder, Forgery, at Grand Theft. Samantala, bumalik si Donya Victoria sa kanyang mansyon, tinanggal ang uniporme ng katulong, at muling isinuot ang kanyang korona bilang isang buhay at hindi matitinag na reyna. Mula noon, natutunan niyang ang pinakamalaking panganib ay hindi nagmumula sa mga estranghero sa labas, kundi sa mga taong pinapayagan nating pumasok sa loob ng ating tahanan.
