NA-CANCEL ANG FLIGHT KO KAYA UMUWI AKO NANG MAAGA — PAGBUKAS NG PINTO, SUOT NG KABIT ANG ROBE KO AT TINANONG AKO: “IKAW BA ANG REAL ESTATE AGENT?” TUMANGO AKO AT PUMASOK DAHIL ORAS NA PARA MABUNYAG ANG KATOTOHANAN.
Dapat ay nasa Hong Kong ako ngayon para sa isang business trip. Pero dahil sa bagyo, nakansela ang flight ko. Pagod at inis, nagpasya akong umuwi na lang sa aking penthouse condo sa Makati para matulog.
Hindi ako tumawag sa asawa kong si Mark. Gusto ko siyang surpresahin.
Pero ako pala ang masusurpresa.
Pagdating ko sa tapat ng pinto, akmang isususi ko na sana ang keycard ko nang biglang bumukas ang pinto mula sa loob.
Tumambad sa akin ang isang magandang babae. Bata, maputi, at sexy.
At suot niya ang paborito kong Red Silk Robe na may burda ng initials ko.
Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa. Dahil naka-business suit ako at may dalang briefcase, tinaasan niya ako ng kilay.
Ngumiti siya nang matamis—yung ngiting puno ng kumpiyansa.
“Oh, nandito ka na pala,” sabi niya. “Ikaw ba ang Real Estate Agent na tinawagan ni Mark para ibenta ang bahay na ‘to?”
Natigilan ako ng isang segundo.
Ibenta? Ang bahay ko? Ang condo na binili ko gamit ang sarili kong pera bago pa kami ikasal ni Mark?
Mabilis na gumana ang utak ko. Kung kilala niya ako bilang asawa, tatakbo siya o matatakot. Pero kung akala niya ay agent ako… ibig sabihin, ibang kwento ang alam niya.
Dahan-dahan akong tumango.
“Opo,” sakay ko sa laro. “Ako nga po ang agent. Nandito ako para i-check ang value ng property.”
“Good,” sabi niya habang pinapapasok ako. “Come in. Pasensya na, medyo magulo. Kakatapos lang namin mag-celebrate.”
Pumasok ako sa sarili kong pamamahay. Nakita ko ang mga nagkalat na bote ng wine at mga damit sa sahig.
“Ako nga pala si Trina,” pakilala niya habang prenteng naka-upo sa sofa ko. “Fiancée ako ni Mark. Sabi niya kasi, kailangan na naming ibenta ang condo na ‘to agad-agad.”
“Talaga po?” tanong ko habang iniikot ang paningin ko. “Bakit daw po ibebenta? Sayang naman, ang ganda ng view.”
Umirap si Trina. “Naku, may bad memories daw kasi dito. Dito daw sila tumira ng ex-wife niyang baliw. Patay na daw ‘yung babae, pero ayaw ni Mark ng bad vibes. Kaya ibebenta namin ‘to para makabili kami ng bagong bahay sa Forbes Park.”
Kumuyom ang kamao ko. Patay na pala ako? At baliw pa?
“Ah, ganun po ba?” ngiti ko. “Magkano daw po ang benta?”
“Mura lang! 20 Million cash daw, rush sale. Kasi gusto na namin lumipad pa-Europe next week.”
20 Million? Ang halaga ng unit na ito ay 50 Million! Balak pala akong nakawan ng asawa ko habang nasa abroad ako!
“Babe! Sino ‘yang kausap mo?”
Biglang lumabas si Mark mula sa kwarto. Naka-towel lang siya at basa pa ang buhok.
Paglingon niya, nagtama ang paningin namin.
Nahulog ni Mark ang hawak niyang tuwalya. Namutla siya na parang nakakita ng multo.
“D-Dianne?” nauutal na bulong ni Mark.
Nagtaka si Trina. Tumingin siya kay Mark, tapos sa akin. “Dianne? Sino si Dianne? Diba siya yung agent?”
Humarap ako kay Trina at tinanggal ang suot kong blazer.
“Correction, Trina,” malamig na sabi ko. “Hindi ako agent. At lalong hindi ako patay.”
Naglakad ako palapit kay Mark na nanginginig na sa takot.
“I am Dianne. Ang may-ari ng condo na ito. Ang legal wife ng lalaking ‘yan. At ang totoong may-ari ng robe na suot mo.”
Napasinghap si Trina. “W-What?! Mark?! Sabi mo widower ka! Sabi mo sa’yo ‘to!”
“Mark,” baling ko sa asawa ko. “Balak mo palang ibenta ang bahay ko habang nasa business trip ako? At forge ang pirma ko?”
“Hon, let me explain…” lumuhod si Mark.
Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang building security at pulis.
“Hello, Security? May mga intruders sa unit ko. Paki-akyat ngayon din.”
Humarap ako sa dalawa.
“Trina, hubarin mo ang robe ko. Ngayon din. O gusto mong kaladkarin kita palabas nang nakahubad?”
Mabilis na hinubad ni Trina ang robe at nagmamadaling nagbihis, umiiyak sa hiya.
“At ikaw Mark,” sabi ko habang tinitignan siya nang may pandidiri. “Get out. Kakausapin ka na lang ng abogado ko para sa annulment at kasong Estafa.”
Dinala ng security ang dalawa palabas. Si Trina, na akala niya ay reyna ng tahanan kanina, ay lumabas na parang basang sisiw. At si Mark, na akala niya ay makakalusot siya, ay nawalan ng asawa, nawalan ng bahay, at siguradong kulong pa ang bagsak.
Umupo ako sa sofa, nagsalin ng wine, at ngumiti.
“Cheers to cancelled flights.”
