KINATATAKUTAN ANG FIANCÉE NG BILYONARYO — HANGGANG SA MAY GINAWA ANG ISANG “BAGONG KATULONG” NA NAGPATIGIL SA MUSIKA AT NAGPALUHOD SA LAHAT
Bumagsak ang katahimikan sa Grand Ballroom. Isang nakakabinging katahimikan.
Hindi ito dahil tumigil ang string quartet sa pagtugtog ng waltz. Hindi rin dahil may bisitang natapilok sa hagdan. Ang katahimikan ay bumalot sa buong silid na parang isang mabigat na kumot dahil may gumawa ng bagay na hindi inaasahan.
Sa gitna ng dance floor, nakatayo si Vanessa, ang kinatatakutang fiancée ng bilyonaryong si Alexander. Kilala si Vanessa bilang “The Ice Queen”—maganda pero malupit. Walang sinuman ang nangangahas na sumalungat sa kanya dahil isang pitik lang niya, kaya niyang sirain ang buhay ng kahit sino gamit ang impluwensya ni Alexander.
Sa paanan ni Vanessa, nakaluhod ang isang batang waiter na nanginginig. Natapunan kasi nito ng konting wine ang gown ni Vanessa.
“Lick it,” utos ni Vanessa. Ang boses niya ay malamig at puno ng diin. “Dilaan mo ang sapatos ko. Ngayon na.”
Napa-gasp ang mga bisita. Sobra na ito. Pero walang kumilos. Takot sila kay Vanessa. Takot sila kay Alexander.
Dahan-dahang yumuko ang waiter, umiiyak, handa nang gawin ang utos para hindi mawalan ng trabaho.
Biglang may isang pares ng lumang sapatos ang humarang sa mukha ng waiter.
Isang babae. Naka-uniform ng katulong. May edad na, puti na ang buhok, at nakasuot ng makapal na salamin. Siya si Manang Rosa, ang bagong Head Maid na kakahire lang kahapon.
Hinawakan ni Manang Rosa ang balikat ng waiter. “Tumayo ka, Iho. Huwag kang yuyuko sa kanya.”
Nanlaki ang mata ng lahat. Isang katulong, sinusuway ang magiging asawa ng Boss?
“Excuse me?!” sigaw ni Vanessa. Ang mukha niya ay namumula sa galit. “Sino ka para utusan ako? Isa ka lang hamak na katulong! Get out of my sight bago ko ipasabog ang mukha mo!”
Inasahan ng lahat na tatakbo si Manang Rosa sa takot.
Pero sa halip, humarap si Manang Rosa kay Vanessa. Tinanggal niya ang kanyang salamin. Tinitigan niya si Vanessa—mata sa mata.
At sa harap ng 500 elite guests…
PAK!
Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Vanessa.
Tumigil ang mundo ng lahat. Ang tunog ng sampal ay umalingawngaw sa ballroom.
“How dare you?!” tili ni Vanessa, hawak ang pisngi niya. “Security! Alexander! Patayin niyo ang matandang ‘to!”
Patakbong dumating si Alexander, ang bilyonaryo, kasama ang mga guards.
“Anong nangyayari dito?!” sigaw ni Alexander.
Agad na yumakap si Vanessa sa kanya. “Hon! Tignan mo ang katulong na ‘yan! Sinampal ako! Ipakulong mo siya! Tanggalin mo siya!”
Tumingin si Alexander kay Manang Rosa.
Inasahan ni Vanessa na kakaladkarin na ang matanda.
Pero nanigas si Alexander. Namutla siya na parang nakakita ng multo.
Ang mapagmataas na bilyonaryo, na kinatatakutan ng lahat, ay biglang yumuko.
“M-Mama?” utal ni Alexander.
Natahimik si Vanessa. “M-Mama? Sinong Mama? Patay na ang nanay mo, Alex!”
Dahan-dahang tinanggal ni Manang Rosa ang kanyang hairnet. Bumagsak ang kanyang mahaba at pilak na buhok. Inayos niya ang kanyang tindig. Nawala ang itsura ng isang pagod na katulong, at lumabas ang aura ng isang tunay na Reyna.
“Hindi ako patay, Vanessa,” sagot ng matanda. Ang boses niya ay puno ng kapangyarihan. “Nasa Europe lang ako, nagpapagaling. At umuwi ako nang naka-disguise bilang katulong para makilala ko ang babaeng papakasalan ng anak ko.”
Humarap siya kay Alexander.
“At Alexander, ito ba ang pinili mo? Isang babaeng nagpapadila ng sapatos sa mga empleyado? Isang babaeng walang modo?”
“M-Mama… let me explain…” nanginginig si Alexander.
“Hindi,” putol ng matanda. Siya pala si Donya Esmeralda, ang Tunay na May-ari ng buong imperyo. Si Alexander ay CEO lamang, pero ang pera at kapangyarihan ay nasa kamay pa rin ng ina.
Bumaling si Donya Esmeralda kay Vanessa.
“Vanessa,” sabi ng Donya. “Fired ka na bilang fiancée ng anak ko. At banned ka sa lahat ng properties ko. Umalis ka na bago ko ipadila sa’yo ang sahig palabas ng pinto.”
“No! Alex! Do something!” iyak ni Vanessa.
Pero umiwas lang ng tingin si Alexander. “Sorry, Vanessa. Si Mama ang Boss. At tama siya… mali ako ng pagkakakilala sa’yo.”
Kinaladkad ng mga guards si Vanessa palabas. Ang babaeng kinatatakutan ng lahat ay nawala sa isang iglap.
Lumapit si Donya Esmeralda sa waiter na kanina ay pinapahiya. Inabutan niya ito ng panyo.
“Pasensya ka na, Iho,” malambing na sabi ng Donya. “Simula bukas, ikaw na ang Scholar ng kumpanya. Mag-aral ka. Huwag kang papayag na tapakan ka ng kahit sino.”
Sa gabing iyon, natutunan ng lahat na ang tunay na kapangyarihan ay wala sa suot na gown o sa lakas ng boses—ito ay nasa pagpapakumbaba, at sa kamay ng isang “katulong” na may hawak pala ng korona.
