Akala ni Hân na natagpuan na niya ang ganap na kaligayahan nang ikasal siya kay Tâm – ang kaakit-akit, matamis, at laging nagbibigay sa kanya ng pakiramdam ng seguridad. Ang kanilang kasal ay naganap sa mga romantikong araw, puno ng sariwang bulaklak at mga ngiti. Ang pamilya ng asawa niya – sa panlabas na anyo – ay tila may disiplina at mabuting asal. Lahat ay tila perpekto, ngunit sa loob lamang ng honeymoon, napagtanto ni Hân na ang payapang liwanag na iyon ay isang manipis na patong lamang na nagtatakip sa kakila-kilabot na dilim.

Nagsimula ang Bangungot

Mula sa unang araw na pumasok siya sa bahay ng asawa, naramdaman na ni Hân ang kakaibang tingin ni Tông, ang kanyang biyenan. Ang tingin na iyon ay hindi lamang nakatitig, kundi tila “dumadaan sa bawat patong ng kanyang damit,” na nagpatahimik sa kanyang balat. Paulit-ulit na pinapaalalahanan siya ng biyenan niyang si Hoa tungkol sa “tungkulin bilang manugang,” ngunit hindi kailanman naisip ni Hân na ang mga salitang iyon ay babala sa bangungot na naghihintay sa kanya.

Tatlong araw matapos ang kasal, hiniling ng biyenan niya na imasahe niya ang balikat ni Tông. Sa una, inisip ni Hân na karaniwan lamang ito, ngunit ang mga bulong ni Tông sa kanyang tenga ay nagpa-hinto ng tibok ng kanyang puso. Nag-alala si Hân at nagsimulang matakot sa mismong bahay na inisip niyang paraiso ng kanilang kasal.

Kakila-kilabot na Gabi

Isang gabi, habang nasa biyahe si Tâm, biglang dinala ni Tông ang isang baso ng orange juice sa kwarto ni Hân. Nasa manipis siyang damit-panlamig, at mabilis ang tibok ng puso niya nang mapansin niyang nakatitig sa kanya si Tông. Nagkunwaring kalmado si Hân, ngunit ang mabagsik na tingin ni Tông ay nagpatigil sa kanyang likod ng lamig.

Hindi natapos ang takot doon. Nagpasya si Hân na maglagay ng lihim na kamera sa kwarto. At doon lumitaw ang kakila-kilabot na video: bandang 2:38 ng madaling araw, palihim na pumasok si Tông sa kwarto at hinawakan ang kanyang paa. Nang lumingon si Hân, inalis ni Tông ang kamay ngunit ang nakakatakot na ngiti niya ay nanatili sa isip ni Hân magpakailanman.

Hindi na niya kayang manahimik, kaya naglagay si Hân ng bitag: sinindihan ang ilaw, isinara ang pinto, at nagbanta na ipapadala ang video sa pulis. Sa unang pagkakataon, napilitan si Tông na magmakaawa at nagbabala kay Hân na huwag subukan ang “pasensya” niya. Doon lamang nalaman ni Hân na hindi siya ang unang biktima: si Nhung, isang dating kasambahay, ay nakaranas na ng panliligalig ni Tông ngunit pinatahimik ng kanyang biyenan.

Matapang na Desisyon

Masakit sa puso ni Hân nang makita si Tâm – na dating kanyang pinagkakatiwalaan ng lubos – na hindi siya pinrotektahan, at sinabing lamang na siya ay “duwag” at hindi humarang. Wala nang ibang paraan, nagdesisyon si Hân na makipaghiwalay. Iniwan niya ang bahay ng asawa matapos lamang ang 15 araw mula sa kasal, hindi humihingi ng ari-arian o anumang benepisyo, hangad lamang na mabawi ang kanyang kaligtasan.

Pagbangon at Pagtuklas ng Sariling Halaga

Sinimulan ni Hân ang kanyang paglalakbay ng pagpapagaling. Naging inspirasyonal na tagapagsalita siya, tumutulong sa mga kababaihang nakaranas ng sakit, at winawasak ang katahimikan sa loob ng kasal. Napagtanto niya na ang pagpapatawad ay hindi upang kalimutan ang kasalanan ng iba, kundi upang palayain ang sarili mula sa galit at poot.

Sa wakas, nakilala ni Hân si Duy Khánh – isang radio MC na nakakaunawa at may respeto sa kanyang masakit na nakaraan. Sa tapat at walang pilit na pagmamahal ni Khánh, natutunan ni Hân na muling magtiwala sa pag-ibig, at binuksan ang isang bagong kabanata sa kanyang buhay, puno ng kalayaan at kaligayahan.