FROM PAEG

HUMINGI ANG ASAWA KO NG

HUMINGI ANG ASAWA KO NG $5 MILLION PARA “BILHIN NAMIN” ANG DREAM HOUSE — PUMAYAG AKO AT NAGLARO-LARUAN, PERO SA HULING MINUTO, NAPALIWANAG KO SA KANYA KUNG SINO TALAGA ANG MAY-ARI NG LARO

Nasa loob kami ng isang napakalaking mansyon sa Forbes Park. Ito daw ang “Dream House” na gusto ng asawa kong si Gary.

Si Gary ay galing sa hirap, habang ako naman, si Sarah, ay nagmamay-ari ng isang Shipping Company. Bago kami ikasal, walang Prenup. Mahal ko eh. Pero nitong mga nakaraang buwan, nagbago siya.

“Sarah,” sabi ni Gary habang hawak ang isang Contract to Sell. “Pirmahan mo na ‘to. Ito na ang chance natin! Ang sabi ng Agent, kailangan nating magbayad ngayon din kundi mawawala sa atin ang bahay.”

Tinignan ko ang kontrata. Ang nakalagay na presyo: $5 Million (mga ₱280 Million).

Ang instruction ni Gary:

  1. Pirmahan ko ang kontrata.

  2. I-transfer ko ang $5 Million sa account ng isang “J&M Holdings” (ang may-ari daw ng bahay).

“Bakit kailangan sa J&M Holdings i-transfer?” tanong ko, nagkukunwaring tanga. “Bakit hindi sa pangalan ng totoong may-ari na si Mr. Co?”

“Hon naman!” inis na sagot ni Gary. “Corporate account ‘yan para less tax! Ako na ang nag-ayos ng lahat. Ako ang nakipag-negotiate. Ang kailangan mo lang gawin ay maglabas ng pera. Tiwala ka naman sa asawa mo, diba?”

Ngumiti ako. “Oo naman, Hon.”

Ang hindi alam ni Gary, alam ko ang sikreto niya.

Ang “J&M Holdings” ay hindi seller. Ito ay shell company na tinayo ni Gary at ng kabit niyang si Jessica (J&M = Jessica & Mike/Gary).

Ang plano nila: I-ta-transfer ko ang $5 Million sa kumpanya nila. Tapos, tatakbo sila tangay ang pera ko, at ako ang maiiwan na walang bahay at walang asawa.

Pero sinakyan ko ang laro.

“Sige, Hon,” sabi ko. Kinuha ko ang ballpen. “Pipirmahan ko na.”

Tuwang-tuwa si Gary. Nanginginig pa ang kamay niya sa excitement. Nasa isip siguro niya, ‘Ang tanga talaga ng asawa ko.’

Pinirmahan ko ang papel.

“Okay na!” sigaw ni Gary. “Ngayon, transfer mo na yung $5 Million. Dali! Nasa labas na ang Agent kuno (na alam kong kasabwat niya).”

Kinuha ko ang iPad ko. Binuksan ko ang Banking App.

Pinanood ni Gary ang bawat pindot ko.

AMOUNT: $5,000,000.00 CONFIRM TRANSFER?

“Yes! Pindutin mo na!” utos ni Gary.

Pinindot ko ang SEND.

TRANSFER SUCCESSFUL.

Napatalon si Gary sa tuwa. “Yes! Sa wakas! Akin na—I mean, atin na ang bahay!”

Agad niyang kinuha ang cellphone niya para i-check kung pumasok na sa J&M Holdings ang pera. Tatawagan na sana niya si Jessica para mag-celebrate.

Pero biglang kumunot ang noo niya.

“H-Ha?” sabi ni Gary. “Wala pa. Walang pumasok sa J&M account. Sarah, saan mo sinend?”

Kalmado akong umupo sa sofa at nagkrus ng binti.

“Sinend ko,” sagot ko. “Pero hindi sa J&M Holdings.”

“Ano?! Saan mo dinala ang 5 Million?!” galit na sigaw niya.

“Binayaran ko nang direkta si Mr. Co, ang totoong may-ari ng bahay na ito,” paliwanag ko. “Kausap ko siya kaninang umaga. Sabi ko, bibilhin ko ang bahay Cash. At nakapangalan ang titulo… sa akin lang.

Namutla si Gary. “H-Ha? P-Pero yung kontrata na pinirmahan mo kanina…”

Kinuha ko ang kontratang ibinigay niya at pinunit ito sa harap niya.

SSSHHHRRKK.

“Yung kontratang ginawa niyo ni Jessica? Basura ‘yun. Fake contract. Scam.”

Tumayo ako at lumapit sa kanya.

“Akala mo ba hindi ko alam, Gary? Akala mo ba hindi ko alam na ang plano mo ay nakawin ang $5 Million ko para magpakasasa kayo ng kabit mo sa Europe?”

“Sarah… magpapaliwanag ako…”

“Save it,” putol ko.

May kumatok sa pinto. Bumukas ito.

Hindi Agent ang pumasok.

Pumasok ang mga Pulis at ang Abogado ko.

“Mr. Gary,” sabi ng Abogado. “This creates a complication. Nandito ka sa loob ng Private Property na pag-aari na ngayon ni Ms. Sarah. At dahil kasal pa kayo pero nahuli ka naming nagtatangkang gumawa ng Estafa at Fraud…”

Inabot ng abogado ang isang folder kay Gary.

“Ito ang Annulment Papers. At ito ang Eviction Notice.”

“Sarah! Asawa mo ako! Saan ako titira?!” iyak ni Gary.

Tinuro ko ang gate.

“Doon sa J&M Holdings mo,” ngisi ko. “Ah, oo nga pala. Wala palang laman ‘yun kasi hindi ko tinuloy ang transfer. So, I guess… sa kalsada?”

“At isa pa,” dagdag ko bago siya kaladkarin ng mga pulis. “Yung kotse mo sa labas? Nakapangalan din ‘yun sa kumpanya ko. So, maglakad ka.”

Kinaladkad si Gary palabas ng mansyon habang nagsisisigaw.

Naiwan ako sa loob ng bago at napakalaki kong bahay. Mag-isa, oo. Pero ligtas, matalino, at higit sa lahat… hawak ko pa rin ang $5 Million ko—na ngayon ay nasa anyo ng isang mansyon na hinding-hindi niya maaangkin.

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
error: Content is protected !!