HINDI AKO NAG-ESKANDALO NANG MAABUTAN KO ANG ASAWA KO SA PILING NG KAPATID KO — NGUMITI LANG AKO, DAHIL HINDI NILA ALAM NA SA PAGSARA KO NG PINTO, SARADO NA RIN ANG HATOL SA KANILA
Anniversary namin ng asawa kong si Elena. May maliit na salu-salo sa aming rest house sa Tagaytay. Naroon din ang kapatid kong si Dave, na siyang Chief Finance Officer ng kumpanya ko.
Habang nag-iinuman ang mga bisita sa hardin, napansin kong wala si Elena at Dave.
Umakyat ako sa second floor para hanapin sila. Nakita ko ang pinto ng guest room na bahagyang naka-awang.
Dahan-dahan akong sumilip.
Nakita ko si Elena, nakaupo sa kandungan ni Dave. Naghahalikan sila. Rinig na rinig ko ang hagikgikan nila.
“Paano kung mahuli tayo ni Arthur?” tanong ni Dave.
“Hayaan mo siya,” sagot ni Elena. “Basta nakuha na natin ang pera sa offshore accounts, iiwan na natin siya. Tanga ‘yun eh.”
Dapat ay nagalit ako. Dapat ay sinugod ko sila at pinagsusuntok.
Pero wala akong naramdamang galit. Sa halip, ngumiti ako.
Tinulak ko nang kaunti ang pinto para lumikha ng ingay.
Napalingon silang dalawa. Nanlaki ang mga mata nila. Namutla si Elena at mabilis na tumayo. Si Dave ay halos mahulog sa kama.
Inasahan nilang sisigaw ako. Inasahan nilang magwawala ako.
Pero nanatili lang akong nakatayo, nakangiti nang mahinahon.
“A-Arthur…” bulong ni Elena, nanginginig sa takot at hiya. “Isara mo ang pinto… please.”
Tumango ako.
“Relax,” sabi ko sa malambing na boses. “Hindi ko sisirain ang moment niyo. Ituloy niyo lang.”
Dahan-dahan kong isinara ang pinto.
Narinig ko ang pagbuntong-hininga nila ng maluwag mula sa loob. Siguro iniisip nila, “Takot si Arthur. Wala siyang gagawin.” O kaya, “Pag-uusapan namin ‘to mamaya.”
Ang hindi nila alam, tapos na ang laban.
Habang naglalakad ako pababa ng hagdan, kinuha ko ang cellphone ko.
Sa loob ng anim na buwan, alam ko na ang lahat. Alam ko ang relasyon nila. Alam ko ang bawat pisong ninanakaw ni Dave sa kumpanya at itinatago sa account ni Elena. Hinayaan ko lang sila. Hinayaan ko silang magpakasasa. Hinayaan ko silang isipin na naiisahan nila ako.
Dahil kailangan ko ng oras para mailipat ang lahat ng personal assets ko sa isang trust fund na hindi nila pwedeng galawin. At kailangan ko ng sapat na ebidensya para sa kasong Qualified Theft at Adultery.
Pagdating ko sa tapat ng kotse ko, pinindot ko ang SEND sa isang group chat kasama ang aking mga Abogado at ang NBI (National Bureau of Investigation).
Ang message: “Execute Plan Omega.”
Sumakay ako sa kotse at pinaandar ang makina.
Tumingin ako sa bintana ng kwarto sa itaas kung saan nandoon sila.
Ding!
Sabay na tumunog ang mga cellphone nila sa loob ng kwarto.
Notification 1 (Bank): Your account ending in 8890 has been FROZEN due to suspicious activity and fraud investigation.
Notification 2 (Email): Termination Letter for Mr. Dave Cruz. Unlawful Enrichment charges filed.
Notification 3 (Security): Gate Access Denied. Police are on the way.
Narinig ko ang sigaw ni Dave mula sa itaas. “ARTHUR! ANONG GINAWA MO?!”
Nakita ko si Elena na dumungaw sa bintana, umiiyak at kumakaway. “Arthur! Wait! Mag-usap tayo! Asawa mo ako!”
Binaba ko ang bintana ng kotse ko. Tumingala ako sa kanila at ngumiti sa huling pagkakataon.
Hindi ako sumigaw. Kumaway lang ako.
Pinaandar ko ang kotse palabas ng gate habang papasok naman ang mga sasakyan ng pulis na may wang-wang.
Sinabi ko kanina na hindi ko sisirain ang moment nila. At tinupad ko ‘yun. Ibinigay ko sa kanila ang huling sandali ng pagsasama… bago sila maghiwalay dahil sa rehas na bakal na naghihintay sa kanila.
Ako? Uuwi ako sa tahimik na bahay. Walang asawa, walang kapatid, pero malaya at buo pa rin ang pagkatao.
