STORIES
-
MANANAHI NG PANGARAP
Hindi ko kailanman ikinahiya ang nanay kong mananahi —dahil sa bawat tahi ng sinulid sa tela,may kasamang pangarap na tinatahi niya para sa akin. Ako si Andrea, anak ni Aling Mila,isang mananahi sa isang maliit na barong-barong sa tabi ng kalsada.Walang aircon, walang makinang bago —ang tanging musika sa bahay naminay ang tunog ng lumang makinang panahi. “Trrrrrrr… trrrrrrrr…”Tunog iyon…
-
ANG ALENG TAGALINIS NG OPISINA, NANAY KONG DAKILA
HINDI KO IKINAHIYA ANG NANAY KONG TAGALINIS NG OPISINA —dahil habang ang iba nag-aayos ng mga papeles,siya, nag-aayos ng buhay ko. Ako si Lara, anak ni Aling Mercy,isang simpleng janitress sa isang malaking gusali sa Maynila.Tuwing madaling araw, bago pa man pumutok ang araw,naririnig ko na ang kaluskos ng kanyang walis,ang tunog ng basahan sa sahig,at ang huni ng kanyang…
-
ANG SAPATERONG NAGPATAPOS NG INHINYERO
HINDI KO KAILANMAN IKINAHIYA ANG TATAY KONG SAPATERO —DAHIL ANG MGA KAMAY NIYANG SANAY MAGTAHI NG SAPATOS,AY SIYANG MGA KAMAY NA TUMAHI NG PANGARAP KO. Ako si Leo, anak ni Mang Andoy, ang sapaterong kilala sa kanto namin.Tuwing umaga, bago pa sumikat ang araw, maririnig mo na ang tunog ng martilyo’t karayom sa aming maliit na tindahan.“Tok! Tok! Tok!”Tanda na…
-
ANG TATAY KONG MAGSASAKA, ANG TUNAY KONG HERO
HINDI KO IKINAHIYA ANG TATAY KONG MAGSASAKA —PERO SILA, IKINAHIYA NILA ANG SARILI NILA NANG MALAMAN NILANG SA KANYA NAGMULA ANG TAGUMPAY KO. Ako si Rodel, anak ni Mang Ben, isang simpleng magsasaka sa Nueva Ecija.Bata pa lang ako, alam ko na ang amoy ng lupa, ang tunog ng palakol, at ang lamig ng hamog tuwing madaling araw.Habang ang iba…
-
HINDI AKO NAHIYANG MAGING ANAK NG LABANDERA
HINDI AKO NAHIYANG MAGING ANAK NG LABANDERA HINDI AKO NAHIYANG MAGING ANAK NG LABANDERA — PERO SILA, NAHIHIYA SILANG HARAPIN AKO NANG MALAMAN NILANG KUNG SINO ANG BUMUHAY SA MGA PANGARAP KO. Ako si Marites, anak ni Aling Nena, isang labandera sa bayan namin. Bata pa lang ako, sanay na akong makita siyang nakayuko sa batya, hawak ang palanggana, at…