BASANG-BASA AKO SA SARILI KONG ENGAGEMENT PARTY DAHIL BINUHUSAN AKO NG YELO NG BIYENAN KO AT TINAWAG NA “GOLD DIGGER” — PERO NATIGIL ANG TAWANAN NILA NANG LUMAPIT ANG MANAGER AT NAG-ABOT NG BILL NA ₱10 MILLION
Nakatayo ako sa gitna ng Grand Ballroom ng pinakamahal na hotel sa siyudad.
Ang suot kong puting silk engagement dress ay basang-basa at dumidikit sa balat ko. Nanginginig ako sa lamig. Tumutulo ang tubig na may kasamang yelo mula sa buhok ko pababa sa mukha ko.
Sa harap ko, nakatayo si Doña Matilda, ang nanay ng fiancé kong si Jared. Hawak niya ang isang walang laman na pitsel ng tubig.
Nakatawa siya. Ang 50 bisita—na pawang mga naka-gown at tuxedo—ay nagbubulungan at nagtatawanan.
“Oh, tignan niyo siya,” sigaw ni Doña Matilda sa mikropono. “Mukha siyang basang sisiw! Bagay sa kanya!”
Tumingin ako kay Jared. Inasahan kong tatakbo siya para takpan ako ng coat niya. Inasahan kong ipagtatanggol niya ako.
Pero nakatayo lang si Jared sa gilid, hawak ang kamay ng ibang babae—si Tiffany, ang anak ng isang Senador.
“Ladies and Gentlemen!” anunsyo ni Doña Matilda. “May announcement ako. Ang Engagement Party na ito ay hindi para sa babaeng ‘yan. Ang anak ko ay magpapakasal sa babaeng kalebel namin… kay Tiffany!”
Nagpalakpakan ang mga tao.
Lumapit sa akin si Doña Matilda at dinuro ang mukha ko.
“At ikaw, Gold Digger,” ngisi niya. “Akala mo makakalusot ka? Wala kang pera! Wala kang pangalan! Gusto mo lang ubusin ang yaman ng pamilya namin! Layas!”
Tumulo ang luha ko. Hindi dahil sa sakit ng sinabi niya, kundi dahil sa awa sa sarili ko. Minahal ko si Jared kahit akala ko ay simple lang siya. Hindi ko alam na ang tingin pala ng pamilya niya sa akin ay basura.
Pinunasan ko ang tubig sa mukha ko. Inayos ko ang postura ko.
“Tapos ka na ba, Doña Matilda?” tanong ko nang mahinahon.
“Aba! Sumasagot ka pa! Security! Ilabas ang basurang ‘to!”
Dumating ang General Manager ng Hotel kasama ang sampung security guards.
Ngumiti si Doña Matilda. “Good. Manager, kaladkarin niyo ang babaeng ‘to sa labas. Sinisira niya ang exclusive party namin.”
Lumapit ang Manager sa amin. Seryoso ang mukha niya.
Pero imbes na hawakan ako ng mga guards… pinalibutan nila si Doña Matilda at Jared.
Nagulat ang lahat.
Yumuko ang General Manager sa harap ko—isang 90-degree bow.
“Ma’am Elara,” bati ng Manager. “Kukuha po ba ako ng tuwalya? Gusto niyo po bang ipatigil ang aircon para hindi kayo lamigin?”
Natahimik ang buong ballroom.
“M-Ma’am Elara?” utal ni Doña Matilda. “Manager! Bakit mo tinatawag na Ma’am ang gold digger na ‘yan?!”
Humarap ako kay Doña Matilda. Ang tingin ko ay kasing lamig ng yelong binuhos niya sa akin.
“Gold digger?” tanong ko. “Matilda, nasa loob ka ng The Imperial Grand Hotel. Tumingin ka sa logo sa sahig. Tumingin ka sa pangalan sa menu.”
“A-Anong ibig mong sabihin?”
“Ang buong hotel na ito,” paliwanag ko. “Ay pag-aari ng pamilya ko. Ako si Elara Imperial, ang CEO at nag-iisang tagapagmana ng Imperial Group of Hotels.”
Nalaglag ang panga ni Jared. Binitawan niya ang kamay ni Tiffany.
“Elara?! Ikaw ang may-ari?! Akala ko secretary ka lang?!”
“Nag-undercover ako para makahanap ng lalaking mamahalin ako nang totoo,” sagot ko. “At napatunayan kong hindi ikaw ‘yun.”
Seninyasan ko ang Manager.
“Manager, nasaan ang bill?”
Inabot ng Manager ang isang mahabang resibo sa akin.
“Matilda,” sabi ko. “Libre sana ang party na ito. Sagot ko sana ang Catering, Venue, at Drinks bilang regalo sa kasal namin ni Jared. Pero dahil kinansel niyo ang engagement at pinalitan niyo ako…“
Inabot ko ang resibo sa mukha ni Doña Matilda.
“Cancelled na rin ang discount.”
Tinignan ni Doña Matilda ang bill. Nanlaki ang mata niya hanggang sa halos lumuwa ito.
TOTAL AMOUNT DUE: ₱10,500,000.00 (Venue Rental, Imported Steaks, Dom Perignon Champagne, Damages to the Owner’s Dress)
“Sampung Milyon?!” tili ni Doña Matilda. “Wala kaming ganitong pera! Jared!”
“At dahil private event ito,” dagdag ko. “Kailangan niyong bayaran ‘yan ngayon din bago kayo lumabas. Kung hindi, dederecho kayo sa presinto para sa Estafa.”
Lumapit si Jared sa akin, akmang luluhod. “Babe! Elara! Mahal kita! Si Mama lang ang may gusto kay Tiffany! Patawarin mo ako!”
Tinabig ko siya.
“Security,” utos ko. “Siguraduhin niyong walang makakalabas hangga’t hindi bayad ang bill. At pagkatapos nilang magbayad… itapon niyo sila sa likod, kung saan tinatapon ang tunay na basura.”
Naglakad ako palabas ng ballroom, basang-basa man, pero taas-noo. Sa likod ko, rinig ko ang sigawan, ang pag-iiyakan, at ang pagtatakwil ni Tiffany kay Jared dahil nalaman niyang baon pala sila sa utang.
Ang yelong binuhos nila sa akin ay natunaw, pero ang ginawa kong ganti ay maninigas sa alaala nila habambuhay.
