DINALA NG ASAWA KO ANG KABIT NIYA SA BOARD MEETING PARA IPAGMAYABANG—PERO NATIGILAN SIYA NANG PUMASOK ANG BAGONG MAY-ARI NG KUMPANYA… SUOT ANG SING-SING NG KASAL NAMIN.
Si Raymond ay isang Vice President sa isang malaking Advertising Firm. Gwapo, matalino, pero sobrang yabang. Ang tingin niya sa sarili niya ay hari.
Sa bahay, ang asawa niyang si Celine ay tinatrato niyang parang hangin. Si Celine ay simple lang, laging nakasuot ng apron, at walang imik.
“Celine!” sigaw ni Raymond bago umalis ng bahay. “Huwag mo akong hihintayin mamaya. May Acquisition Meeting kami. Darating ang bagong may-ari ng kumpanya. Kapag nakuha ko ang loob niya, magiging CEO na ako. Huwag kang tatawag, istorbo ka lang.”
Hindi alam ni Celine, alam niya ang totoo. Alam niyang hindi lang meeting ang pupuntahan ni Raymond. Alam niyang kasama nito ang kabit niyang si Fiona, ang sekretarya nito.
Pagdating sa opisina, pumasok si Raymond sa Conference Room nang taas-noo. Ang mga Board Members ay naroon na, naka-suit at kurbata.
Pero si Raymond? May bitbit siyang babae. Si Fiona. Naka-maikling palda, naka-pula ang labi, at nakakapit sa braso ni Raymond na parang linta.
“Mr. Raymond,” saway ng HR Manager. “Board Meeting ito. Bawal ang outsider.”
“Huwag kang makialam,” ngisi ni Raymond. “Si Fiona ang lucky charm ko. Kapag naging CEO ako mamaya, siya ang gagawin kong Chief of Staff. Kaya masanay na kayo.”
Umupo si Raymond sa kabisera. Pinaupo niya si Fiona sa kandungan niya habang naghihintay. Nagbulungan ang mga empleyado. Bastos. Walang modo.
“Darating na daw ang New Owner,” anunsyo ng sekretarya. “Ang Mysterious Investor na bumili ng 51% ng shares natin.”
Bumukas ang malaking glass door.
CLICK. CLACK. CLICK. CLACK.
Tunog ng mamahaling takong ng sapatos.
Pumasok ang isang babae. Nakasuot siya ng White Armani Suit. Ang buhok niya ay naka-sleek bun. Ang aura niya ay napakalakas, napakalinis, at napaka-impluwensyal.
Nakatalikod si Raymond, nagtatawanan sila ni Fiona.
“Good morning, Gentlemen,” bati ng babae. Ang boses ay pamilyar. Sobrang pamilyar.
Natigilan si Raymond. Nawala ang ngiti niya.
Dahan-dahan siyang lumingon.
Nanlaki ang mga mata niya. Nalaglag ang panga ni Fiona.
Ang babaeng nakatayo sa harap nila, ang bagong may-ari ng kumpanya… ay walang iba kundi si Celine.
Pero hindi ito ang Celine na “manang” sa bahay. Ito ay si Celine na Business Tycoon.
“C-Celine?!” sigaw ni Raymond, napatayo at naitulak si Fiona sa sahig. “A-Anong ginagawa mo dito?! Umuwi ka nga! Magluto ka ng sinigang!”
Hindi sumagot si Celine. Naglakad siya papunta sa kabisera ng mesa—sa pwesto ni Raymond.
Tinignan niya si Raymond mula ulo hanggang paa.
Pagkatapos, dahan-dahang ipinatong ni Celine ang kanyang kaliwang kamay sa makintab na mesa.
TING.
Tumama ang Wedding Ring sa salamin ng mesa. Ang singsing na ibinigay ni Raymond sa kanya sampung taon na ang nakararaan. Kumikinang ito sa ilalim ng ilaw.
Nakita ni Raymond ang singsing. Nakita niya ang kamay na nagplantsa ng damit niya, nagluto ng pagkain niya, at minahal siya kahit niloloko niya.
“Anong ginagawa ko dito, Raymond?” tanong ni Celine nang kalmado. “Nakalimutan mo na ba? Bago kita pinakasalan, ako si Celine Vandel. Ang nag-iisang tagapagmana ng Vandel Group of Companies. Ang perang ginamit mo para makapasok sa kumpanyang ito? Pera ko ‘yun.”
Namutla si Raymond. “H-Honey… Babe… hindi ko alam… akala ko…”
“Akala mo isa lang akong ‘simpleng maybahay’ na pwede mong lokohin?” putol ni Celine.
Tumingin si Celine kay Fiona na nasa sahig, inaayos ang gusot na palda.
“At ikaw,” sabi ni Celine kay Fiona. “You are trespassing.”
Bumaling ulit si Celine kay Raymond. Hinawakan niya ang wedding ring sa daliri niya at dahan-dahan itong HINUBAD.
Inilapag niya ang singsing sa harap ni Raymond.
“Narinig ko kanina, gusto mong maging CEO?”
“Oo, Hon! Please! Para sa atin ‘to!” pagmamakaawa ni Raymond.
“Well,” ngumiti si Celine. “As the new owner, I am making my first executive decision.”
“Raymond, you are FIRED. Effective immediately.”
“At hindi lang sa trabaho,” dagdag ni Celine. “Fired ka na rin bilang asawa ko. Get out of my building, and get out of my life.”
“Guards! Ilabas ang basura.”
Hinatak ng mga security guard si Raymond at Fiona. Nagpupumiglas si Raymond, sumisigaw, “Celine! Asawa mo ako! Pera ko din ‘yan!”
Pero hindi na lumingon si Celine. Umupo siya sa kanyang trono, sa kabisera ng mesa, at humarap sa mga Board Members na pumapalakpak.
Sa araw na iyon, natutunan ni Raymond ang pinakamasakit na leksyon sa negosyo at pag-ibig: Huwag mong mamaliitin ang taong nasa bahay lang, dahil baka siya pala ang may-ari ng mundong ginagalawan mo.
