GINUPIT NG ASAWA KO ANG BUHOK KO SA GITNA NG RESTAURANT PARA IPAHIYA AKO—PERO NANG DUMATING ANG MANAGER AT NAG-BOW SA AKIN, DOON NALAMAN NG ASAWA KO KUNG SINO ANG TUNAY NA NAGMAMAY-ARI NG LUPANG TINATAPAKAN NIYA.
Anniversary dinner namin noon sa The Royal Crown, ang pinakasikat na hotel sa lungsod. Akala ko magiging espesyal ang gabing ito, pero nagkamali ako. Kasama namin ang kapatid niyang si Bea, na laging kontra sa akin.
Ang asawa kong si Anton ay laging mainitin ang ulo kapag pakiramdam niya ay “umaangat” ako. Kanina, pinuri ako ng isang waiter dahil sa ganda ng ayos ng buhok ko. Nakita kong nagdilim ang paningin ni Anton.
Habang kumakain kami ng steak, biglang tumayo si Anton.
“Alam mo, Clara,” sabi niya nang malakas. “Masyado kang papansin. Akala mo maganda ka? Masyadong mahaba ang buhok mo, nagmumukha kang malandi.”
Bago ako makasagot, may inilabas siyang maliit na gunting mula sa bulsa niya. (Dala niya pala ito sadya para saktan ako).
Hinablot niya ang mahaba kong buhok.
“A-Anton! Anong ginagawa mo?!” sigaw ko.
“Gusto mo ng atensyon, di ba?” ngisi ni Anton. “Pwes, ibibigay ko sa’yo ngayon.”
SNIP. SNIP.
Sunod-sunod na tunog ng gunting.
Naglaglagan ang mahahaba kong buhok sa plato ko, sa mamahaling steak, at sa sahig.
Pinagtinginan kami ng lahat ng tao sa restaurant. Ang iba ay napatakip ng bibig. Ang iba ay naglabas ng cellphone para videohan.
Si Bea, ang kapatid niya, ay humagalpak ng tawa.
“Hahaha! Bagay sa’yo ‘yan, Clara!” sigaw ni Bea. “Mukha kang basahan! Ang pangit-pangit mo na! Para kang pulubi na napulot lang sa kalsada!”
“Anton, tama na… parang awa mo na…” iyak ko, habang hawak ang natira sa buhok ko. Hiyang-hiya ako. Gusto ko nang lamunin ng lupa.
“Huwag kang umiyak!” bulyaw ni Anton. “Tinuturuan lang kita ng leksyon! Tandaan mo, ako ang bumubuhay sa’yo! Wala kang karapatang magmaganda!”
Akmang gugupitin pa niya ang nasa harap kong buhok nang biglang bumukas ang pinto ng opisina sa gilid.
Tumakbo ang General Manager ng hotel, si Mr. Valdez, kasama ang apat na malalaking Security Guards.
“HOY!” sigaw ng Manager.
Ngumisi si Anton. “Oh, nandiyan na ang Manager. Paalisin niyo nga ang babaeng ‘to. Ang dumi tignan, sinisira ang view ng hotel niyo.”
Pero laking gulat ni Anton nang lagpasan siya ng Manager.
“Guards! Hulihin niyo ang lalaking ‘yan!” utos ni Mr. Valdez, tinuturo si Anton.
Agad na sinunggaban ng mga guard si Anton. Pinosasan siya at idinikit ang mukha sa mesa.
“Bitawan niyo ako!” sigaw ni Anton. “Hindi niyo ba ako kilala?! Ako si Anton Del Valle! VIP ako dito!”
Hindi siya pinansin ni Mr. Valdez.
Sa halip, lumapit ang Manager sa akin. Nakayuko ako, umiiyak, at puno ng buhok ang damit.
Dahan-dahang lumuhod si Mr. Valdez sa harap ko. Kumuha siya ng malinis na panyo at iniabot sa akin.
Tumahimik ang buong restaurant.
“Ma’am Clara…” magalang na sabi ng Manager. “Patawarin niyo po kami sa nangyari. Hindi po namin agad nalaman na nandito kayo.”
Tumingin ako sa kanya, nalilito. “S-Sino ka…?”
Yumuko ang Manager at bumulong ng isang sekreto na nagpabago sa gabing iyon.
“Ma’am, natanggap na po namin ang tawag galing sa Abogado ng yumaong Lola niyo kaninang hapon. Ang The Royal Crown Hotel Group… ang buong building na ito, at lahat ng branch sa buong Pilipinas… ay ipinamana na sa inyo.”
Nanlaki ang mata ko. Ang Lola ko? Ang bilyonaryang itinakwil ng pamilya ko noon dahil nagpakasal ako kay Anton?
“Kayo na po ang may-ari ng hotel na ito simula kaninang alas-singko ng hapon,” dagdag ng Manager. “Kaya kayo po ang may karapatang magpalayas, hindi siya.”
Tumayo ako. Pinunasan ko ang luha ko. Tinignan ko ang magulong buhok ko sa salamin. Hindi na mahalaga ‘to.
Humarap ako kay Anton na nakadapa sa mesa, at kay Bea na namumutla sa takot.
“Anong sinasabi niya, Clara?!” sigaw ni Anton. “Bakit ka niya tinatawag na Ma’am?!”
Kinuha ko ang gunting na binitawan ni Anton.
Lumapit ako sa kanya.
“Anton,” sabi ko nang malamig. “Sabi mo kanina, ikaw ang bumubuhay sa akin?”
“Oo! Kaya bitawan mo ako!”
“Well…” ngumiti ako. “You are fired.”
“Fired?! Asawa mo ako!”
“Hindi lang sa trabaho,” sagot ko. “You are banned from this hotel. At dahil ako na ang may-ari ng lahat ng assets na inaakala mong sa’yo… ni-freeze ko na ang bank accounts mo.”
Bumaling ako kay Bea.
“At ikaw Bea? Sabi mo mukha akong basahan?”
Lumapit ako kay Bea at GINUPIT ko ang straps ng mamahalin niyang dress.
SNIP!
Bumagsak ang damit ni Bea, at napahawak siya sa katawan niya para hindi makita ang underwear niya.
“AHHH!” tili ni Bea.
“Ngayon,” sabi ko. “Sino ang mukhang kaawa-awa?”
“Mr. Valdez,” utos ko sa Manager. “Ilabas ang mga basurang ito. I-ban sila habambuhay. At siguraduhin niyong makakasuhan si Anton ng Physical Abuse at Violence Against Women.”
Kinaladkad ng mga guard si Anton at Bea palabas ng hotel habang nagpapalakpakan ang mga tao.
Naiwan ako sa gitna, magulo ang buhok, pero sa kauna-unahang pagkakataon, naramdaman ko ang tunay na ganda. Ang ganda ng kalayaan at kapangyarihan.
Kinabukasan, nagpagupit ako ng short bob cut. Bagong buhok. Bagong buhay. At ang lalaking nanggupit sa akin? Nasa kulungan na, habang ako ay nakaupo sa trono ng sarili kong imperyo.
