PINILIT AKO NG ASAWA KONG MAG-ORGANIZE NG BABY SHOWER PARA SA KABIT NIYA—PERO HINDI NILA ALAM, ANG “REGALO” NA IBIBIGAY KO AY ISANG DNA TEST NA DUDUROG SA KANILANG PAGKATAO.
Ako si Valerie. Isang masunuring asawa kay Franco. Sa loob ng sampung taon naming pagsasama, hindi kami nabiyayaan ng anak. Ito ang laging sumbat sa akin ng biyenan kong si Doña Matilda at ni Franco.
“Baog ka! Wala kang kwentang babae!” iyan ang laging sigaw ni Franco kapag lasing siya.
Hanggang sa isang araw, umuwi si Franco na may kasamang babae. Si Jessica. Bata, maganda, at buntis.
“Valerie,” sabi ni Franco nang walang kaabog-abog. “Buntis si Jessica. Siya ang magbibigay sa akin ng tagapagmana na hindi mo kayang ibigay. Dito na siya titira.”
Nawasak ang puso ko. Pero mas lumala pa ang sakit nang mag-utos si Franco.
“Gusto kong ipaghanda mo kami ng party,” utos niya. “Isang grand welcome party at gender reveal para sa magiging anak ko. Gusto kong ipakita sa lahat ng business partners ko na may anak na ako. Gawin mo ‘yan kung gusto mo pang manatili sa bahay na ‘to.”
Dahil wala akong pamilyang matatakbuhan at hawak ni Franco ang lahat ng pera ko, pumayag ako. Nagmukha akong tanga. Ako, ang legal na asawa, ang nag-aayos ng lobo at pagkain para sa kabit ng asawa ko.
Dumating ang araw ng party.
Puno ang mansyon ng mga bisita. Nandoon ang mga kamag-anak ni Franco, mga kaibigan, at business associates. Lahat sila ay nakatingin sa akin nang may awa, o di kaya ay panghuhusga.
Si Jessica ay nakasuot ng hapit na gown, hinihimas ang malaki niyang tiyan habang nakakapit sa braso ni Franco. Si Doña Matilda naman ay abot-langit ang ngiti.
“Sa wakas!” sigaw ni Doña Matilda sa mikropono. “Magkakaroon na ng tunay na apo ang pamilya Mondragon! Mabuti na lang at dumating si Jessica. Kung inasa lang natin kay Valerie, baka mamatay tayong walang lahi!”
Nagtawanan ang mga bisita. Nakayuko lang ako sa isang sulok, hawak ang tray ng juice. Para akong katulong sa sarili kong pamamahay.
“Valerie!” tawag ni Franco. “Halika dito sa stage!”
Napilitan akong umakyat.
“Gusto kong pasalamatan ang asawa ko,” sabi ni Franco nang may halong pang-iinsulto. “Dahil tinanggap niya ang kanyang pagkukulang at siya pa ang nag-organize nito. Valerie, may regalo ka ba para sa ‘anak’ natin?”
Ngumiti ako. Ito na ang sandaling hinihintay ko.
Kinuha ko ang mikropono. Tumingin ako sa mga mata ni Franco, kay Jessica, at kay Doña Matilda.
“Oo, Franco,” kalmado kong sabi. “Meron akong regalo. Pinaghirapan ko itong hanapin at gastusan para sa espesyal na araw na ito.”
Seninyasan ko ang waiter na iabot sa akin ang isang malaking pulang sobre.
“Jessica,” baling ko sa kabit. “Sabi mo, three months ka nang buntis, tama?”
“Oo,” mataray na sagot ni Jessica. “At lalaki ang anak ko. Ang future CEO.”
“Good,” sabi ko. “Franco, buksan mo ang regalo ko.”
Inabot ko ang sobre kay Franco.
Tuwang-tuwang binuksan ni Franco ang sobre, akala niya ay titulo ng lupa o bank account para sa bata.
Pero paghugot niya ng laman, isang Medical Result ang lumabas.
Nawala ang ngiti ni Franco. Kumunot ang noo niya habang binabasa ang nakasulat. Namutla siya. Nagsimulang manginig ang kamay niya.
“A-Ano ‘to…?” bulong ni Franco.
“Basahin mo nang malakas, Franco,” utos ko sa microphone.
Hindi makagsalita si Franco. Kaya ako na ang nagsalita.
“Para sa kaalaman ng lahat,” simula ko, habang naglalakad sa gitna ng stage. “Sa loob ng sampung taon, sinisi niyo ako kung bakit wala kaming anak. Tinawag niyo akong baog. Tinawag niyo akong walang silbi.”
Humarap ako kay Doña Matilda.
“Pero noong nakaraang buwan, nagpa-check up ako sa fertility doctor. Ang sabi ng doktor… PERFECTLY HEALTHY ako. Walang problema sa matris ko.”
Nagbulungan ang mga tao.
“Kaya nagtaka ako,” patuloy ko. “Kung healthy ako, bakit hindi ako mabuntis? Kaya kumuha ako ng sample ng buhok ni Franco habang natutulog siya at ipinadala ko sa laboratory para sa comprehensive DNA at Fertility testing.”
Tinuro ko ang papel na hawak ni Franco.
“Franco, ang papel na ‘yan ay nagpapatunay na mayroon kang kondisyon na tinatawag na ‘Azoospermia’. Ibig sabihin… ZERO SPERM COUNT ka. Ipinanganak kang baog. Hinding-hindi ka magkakaanak kahit kailan.”
Tumahimik ang buong mansyon. Parang may dumaang anghel.
Binitawan ni Franco ang papel. Tumingin siya kay Jessica.
“Kung… kung baog ako…” nanginginig na sabi ni Franco. “Sino ang ama ng batang dinadala mo?!”
Namutla si Jessica. Para siyang hihimatayin. Umatras siya. “H-Honey… mali ‘yang test! Nagsisinungaling si Valerie! Inggit lang ‘yan!”
“Mali?” tawa ko. “Tinawagan ko rin ang Private Investigator. Alam niyo ba kung sino ang laging ka-chat ni Jessica tuwing gabi? Ang gym instructor niya.”
Naglabas ako ng mga litrato mula sa bag ko at isinaboy ito sa ere. Nagliparan ang mga litrato ni Jessica at ng gym instructor na magkayakap.
“NO!” sigaw ni Doña Matilda. “Imposible! Ang apo ko!”
Lumapit si Franco kay Jessica, galit na galit.
“Niloko mo ako?! Pinakain kita! Binigyan kita ng condo! Tapos buntis ka pala sa ibang lalaki?!”
“Franco, sorry! Akala ko hindi mo malalaman!” iyak ni Jessica.
Sinampal ni Doña Matilda si Jessica. “Layasan mo kami! Hampaslupa!”
Nagkagulo sa stage. Nagsisisigaw si Franco. Umiiyak si Doña Matilda. Tumakbo palabas si Jessica habang hinahabol ng mga guard.
Sa gitna ng kaguluhan, bumaba ako ng stage nang may ngiti.
Lumapit sa akin si Franco, puno ng pagsisisi.
“Valerie… asawa ko…” sabi ni Franco, lumuluhod. “Patawarin mo ako. Hindi ko alam na ako pala ang may problema… Akala ko…”
Tinabig ko ang kamay niya.
“Huwag mo akong hawakan,” malamig kong sabi. “Tapos na tayo, Franco. Tinawagan ko na ang abogado ko. Dahil sa ginawa mong pambababae at pambabastos sa akin, file for annulment na tayo. At dahil sa pre-nuptial agreement natin na nagsasabing kapag nangaliwa ka ay mapupunta sa akin ang kalahati ng yaman mo… maghanda ka na.”
“Valerie, huwag! Mahal kita!”
“Hindi mo ako mahal,” sagot ko. “Mahal mo lang ang ideya ng pagkakaroon ng anak. Ngayong alam mo nang hindi mo kayang ibigay ‘yun, wala ka nang silbi sa akin. Goodbye, Franco. Enjoy your empty life.”
Tinalikuran ko sila. Iniwan ko ang mansyon, ang party, at ang asawang mapanghusga.
Habang naglalakad ako palabas, narinig ko ang basagan ng gamit at iyakan sa loob. Ang party na dapat ay para sa “bagong simula” nila, ay naging katapusan ng kanilang pamilya. At ako? Malaya na ako. At sa wakas, napatunayan kong hindi ako ang may pagkukulang.
