TINAWANAN AKO NG ASAWA KO DAHIL WALA AKONG ABOGADO SA DIVORCE HEARING. “WALANG PERA, WALANG KAPANGYARIHAN… SINONG MAGLILIGTAS SA’YO, CLARA?” PANG-UUYAM NIYA. PERO NANG BUMUKAS ANG PINTO AT PUMASOK ANG NANAY KO, NANIGAS ANG BUONG KORTE SA TAKOT AT NAWALA ANG NGITI SA MUKHA NIYA.
Nasa loob kami ng Family Court. Nakaupo ang asawa kong si Anthony sa kabilang panig ng mesa, napapaligiran ng tatlong mamahaling abogado mula sa pinakasikat na law firm sa bansa.
Ako? Mag-isa lang akong nakaupo. Walang katabi. Walang dalang briefcase. Nakasuot lang ng simpleng blazer.
Tumawa si Anthony nang mahina, sapat lang para marinig ko.
“Tignan mo nga naman,” bulong niya habang inaayos ang kanyang Rolex. “Mag-isa ka lang? Nasaan ang abogado mo, Clara? Ah, oo nga pala… wala ka ngang pambayad.”
Lumapit siya nang kaunti sa akin.
“No money. No influence. No one backing you…” ngisi niya. “Sinong inaasahan mong magliligtas sa’yo ngayon? Ang tadhana? Tandaan mo, Clara, isa akong Senior Partner sa law firm. Kayang-kaya kitang durugin. Paglabas natin dito, wala kang makukuha kahit singkong duling.”
Hindi ako sumagot. Tinignan ko lang ang orasan sa dingding. Late na siya.
Pumasok ang Hukom (Judge). Tumayo ang lahat.
“Good morning,” bati ng Judge. Tumingin siya sa akin. “Mrs. Clara, napansin kong wala kayong legal counsel. Gusto niyo bang ipagpaliban natin ang hearing para makakuha kayo ng Public Attorney?”
Tumayo si Anthony. “Your Honor, mukhang hindi na kailangan. Gusto lang patagalin ng asawa ko ang kaso. Malinaw naman na wala siyang kakayahan lumaban.”
Huminga ako nang malalim at tumayo.
“Your Honor,” kalmado kong sabi. “Hindi ko po kailangan ng Public Attorney. Hinihintay ko lang po ang Counsel ko. Na-traffic lang po siya.”
Tumawa ulit si Anthony at ang mga abogado niya. “Counsel? Sino? Yung kapitbahay mong chismosa?”
Biglang…
BLAG!
Bumukas nang malakas ang double doors sa likod ng korte. Ang tunog ay parang kulog na nagpatigil sa tawanan nila.
Isang babae ang pumasok. Naka-itim na power suit. May hawak na baston na gawa sa ivory. Ang bawat hakbang ng kanyang takong ay may bigat na yumanig sa sahig. Kasunod niya ang limang Junior Lawyers na may bitbit na makakapal na dokumento.
Tumahimik ang buong kwarto. Ang hangin ay biglang bumigat.
Ang Judge, na kanina ay inaantok, ay biglang NANLAKI ANG MATA AT NAPATAYO SA RESPETO.
Si Anthony, na kanina ay mayabang, ay dahan-dahang lumingon.
Nang makita niya ang mukha ng babae… NAMUTLA SIYA. Nawala ang dugo sa mukha niya. Nagsimulang manginig ang kamay niya.
Kilalang-kilala niya ang babaeng ito. Kilala ng lahat ng abogado sa Pilipinas ang babaeng ito.
Si Chief Justice Matilda Mondragon. Ang “Iron Lady” ng Korte Suprema. Ang babaeng kayang magtanggal ng lisensya ng abogado sa isang pitik lang ng daliri. Ang babaeng kinatatakutan ng Law Firm ni Anthony.
Naglakad si Chief Justice Mondragon papunta sa pwesto ko.
Ang mga abogado ni Anthony ay yumuko at umatras, takot na takot.
“Your Honor,” bati ng Chief Justice sa nanginginig na Judge. Ang boses niya ay malamig at puno ng awtoridad. “I apologize for being late.”
“C-Chief Justice Mondragon…” utal ng Judge. “K-Kayo po ang… Counsel?”
Humarap ang Chief Justice kay Anthony. Tinignan niya ito mula ulo hanggang paa—isang tingin na parang bumubura sa pagkatao ni Anthony.
“Yes,” sagot ng Chief Justice. “I am representing Clara.”
Hinawakan niya ako sa balikat.
“Dahil ang kliyente kong ito… na tinawag ng lalaking ‘yan na ‘walang pera’ at ‘walang impluwensya’… ay ang nag-iisang ANAK KO.”
“WHAT?!” sigaw ni Anthony. “A-Anak?! Clara?! Anak ka ni Chief Justice Mondragon?!”
“Oo, Anthony,” sagot ko. “Hindi ko ginamit ang apelyido ni Mama dahil gusto kong makilala mo ako bilang ako, hindi dahil sa kapangyarihan ng pamilya ko. Pero ngayong inapi mo ako…”
Naglabas si Chief Justice Mondragon ng isang thick folder at ibinagsak ito sa mesa ni Anthony.
PAK!
“Mr. Anthony,” sabi ng nanay ko. “Narito sa folder na ito ang lahat ng illegal transactions ng Law Firm mo, ang mga bribes na tinanggap mo, at ang tax evasion na ginawa mo sa loob ng limang taon.”
“Sabi mo kanina, ‘Sinong magliligtas sa’yo, Clara?’, diba?”
Lumapit ang nanay ko sa mukha ni Anthony.
“Ang tanong ngayon… SINO ANG MAGLILIGTAS SA’YO?”
“Dahil sa oras na matapos ang hearing na ito, sisiguraduhin kong matatanggalan ka ng lisensya. Sisiguraduhin kong magsasara ang firm niyo. At sisiguraduhin kong mabubulok ka sa kulungan.”
Napaupo si Anthony. Tulo-pawis. Nanginginig ang tuhod. Tumingin siya sa akin nang may pagmamakaawa.
“C-Clara… Babe… Honey… Pag-usapan natin ‘to. Hindi ko alam! Pamilya tayo diba?”
Ngumiti ako.
“Walang pera. Walang impluwensya. Walang susuporta sa’yo,” inulit ko ang sinabi niya kanina. “Goodbye, Anthony.”
Sa araw na iyon, hindi lang divorce ang nakuha ko. Nakuha ko rin ang katarungan. At napanood ko kung paano gumuho ang “perpektong mundo” ng asawa ko sa harap ng nag-iisang babaeng kinatatakutan niya.
