SINAMPAL AKO NG KAPATID KO SA JEWELRY STORE AT SINABING “ANINO KA LANG” — PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG DUMATING ANG PINAKAMAYAMANG LALAKI AT TINAWAG AKONG “WIFE”
Ako si Lara. Sa pamilya namin, ako ang laging nasa likod. Ang kapatid kong si Bianca ang bituin—maganda, sikat na influencer, at laging bida. Ako? Ako ang taga-bitbit ng gamit niya, taga-picture, at taga-sunod.
Nasa loob kami ng Diamond Royale, ang pinakamahal na jewelry store sa siyudad. Namimili si Bianca ng singsing para sa kasal niya sa isang mayamang politiko.
“Ang ganda nito!” tili ni Bianca habang sinusukat ang isang diamond ring na nagkakahalaga ng ₱5 Million.
Habang abala siya, napatingin ako sa isang Emerald Necklace sa kabilang estante. Simple lang ito pero napaka-elegante. Dahan-dahan ko itong hinawakan.
“Excuse me, Miss,” sabi ng saleslady kay Bianca. “Hinahawakan po ng PA (Personal Assistant) niyo ang display.”
Lumingon si Bianca at nakita ako. Nag-iba ang mukha niya. Puno ng galit at hiya.
Lumapit siya sa akin at hinablot ang kwintas mula sa kamay ko.
“Anong ginagawa mo?!” sigaw ni Bianca. “Bakit mo hinahawakan ‘yan?! Alam mo bang kapag nasira mo ‘yan, kahit ibenta ko ang bato mo, hindi sasapat pambayad?!”
“Tinitignan ko lang naman, Ate…” mahina kong sagot.
“Tinitignan?! Huwag kang ambisyosa, Lara!”
Sa harap ng maraming mayayaman na namimili, buong lakas akong sinampal ni Bianca.
PAK!
Namula ang pisngi ko. Nalaglag ang luha sa mga mata ko.
“Tandaan mo ang lugar mo,” gigil na bulong ni Bianca habang dinuduro ako. “Isa ka lang anino. Anino ko. Wala kang karapatang magnasa ng mga bagay na kumikinang dahil hindi bagay sa’yo!”
Yumuko ako. Sanay na ako. Wala naman akong kakampi.
Akmang tatalikod na si Bianca para bumalik sa pamimili nang biglang bumukas ang glass door ng store.
Pumasok ang apat na bodyguards. Sumunod ang isang lalaking napakatangkad, naka-itim na suit, at may awra na kayang magpatahimik ng buong kwarto.
Si Damon Vale. Ang kilalang Trillionaire at may-ari ng pinakamalaking shipping lines sa Asya. Kilala siya bilang “The Ice King” dahil sa pagiging malamig at nakakatakot nito.
Natulala si Bianca. “O-Oh my God… Si Damon Vale! Baka bibili rin siya! Kailangan ko magpa-picture!”
Nag-ayos ng buhok si Bianca. Handa na siyang magpa-cute.
Pero hindi tumingin si Damon sa mga alahas.
Naglakad siya nang diretso… papunta sa akin.
Nakita niya ang pula sa pisngi ko. Nakita niya ang luha sa mata ko.
Hinawakan ni Damon ang mukha ko. “Sino ang gumawa nito?”
Natigilan si Bianca. “Sir Damon? Bakit niyo kinakausap ang alalay ko?”
Dahan-dahang lumingon si Damon kay Bianca. Ang tingin niya ay parang kayang pumatay.
Lumapit si Damon kay Bianca. Napaatras ang kapatid ko sa takot.
“Ikaw ba ang nanakit sa kanya?” tanong ni Damon sa mababang boses.
“S-Sinaway ko lang siya!” katwiran ni Bianca. “Ambisyosa kasi! Pinakikialaman ang mga alahas na hindi naman niya afford! Kapatid ko lang ‘yan, pero parang anino ko lang ‘yan—”
Hindi natapos ni Bianca ang sasabihin niya.
“Touch my wife again and see what happens,” (Hawakan mo ulit ang asawa ko at tignan natin ang mangyayari), kalmadong sabi ni Damon.
Nanlaki ang mata ni Bianca. Ang saleslady ay nabitawan ang singsing.
“W-Wife?!” sigaw ni Bianca. “A-Asawa mo si Lara?!”
Inakbayan ako ni Damon at hinalikan sa noo.
“Yes. We’ve been married for two years,” paliwanag ni Damon. “Ayaw lang ipasabi ni Lara dahil gusto niyang protektahan ang privacy niyo. Ayaw niyang malaman ng publiko na may kapatid siyang napakasama ng ugali.”
Namutla si Bianca. Ang kapatid na tinawag niyang “anino” ay asawa pala ng lalaking mas mayaman pa sa mapapangasawa niya.
“Manager,” tawag ni Damon.
Lumapit ang Manager, nanginginig. “Y-Yes, Mr. Vale?”
Tinuro ni Damon ang Emerald Necklace na gusto ko kanina. “Bibilhin ko ‘yan.”
Tinuro niya ang lahat ng alahas sa estante. “Actually, bibilhin ko ang buong collection na ‘to para sa asawa ko.”
Napasinghap si Bianca sa inggit.
“At isa pa,” dagdag ni Damon habang nakatingin kay Bianca. “I-ban niyo ang babaeng ito sa lahat ng branches ng Diamond Royale. Ayoko na nakakaapak siya sa sahig na nilalakaran ng asawa ko.”
“Yes, Sir! Right away!” sagot ng Manager.
“Lara… Kapatid…” utal na sabi ni Bianca, akmang lalapit sa akin. “Hindi ko alam! Sorry na! Baka pwedeng—”
Humarang ang bodyguard.
Tumingin ako kay Bianca. Sa unang pagkakataon, hindi na ako nakayuko.
“Tama ka, Ate,” sabi ko. “Anino lang ako dati. Pero nakalimutan mong ang anino, nawawala kapag sobrang liwanag na.”
Hinawakan ko ang kamay ni Damon.
“Let’s go, Love. Masyadong maingay dito.”
Lumabas kami ng store habang ang kapatid ko ay pinalalabas ng security guard, umiiyak at hiyang-hiya sa harap ng mga taong kanina lang ay hinahangaan siya.
