SINAMPAL NG ASAWA ANG BUNTIS NIYANG MISIS HABANG TUMATAWA ANG KANYANG MGA BIYENAN — PERO NAMUTLA SILA NANG MAG-SEND NG ISANG TEXT ANG BABAE AT DUMATING ANG PINAKAMAKAPANGYARIHANG TAO SA BANSA
Si Carla ay limang buwang buntis. Akala niya, prinsesa ang trato sa kanya ng asawa niyang si Miguel, na galing sa isang maimpluwensyang pamilya ng mga pulitiko. Pero mali siya.
Sa hapag-kainan ng mansyon ng pamilya Montemayor, aksidenteng nabasag ni Carla ang isang wine glass dahil sa hilo ng pagbubuntis.
“Tanga!” sigaw ni Miguel. Tumayo ito at walang pakundangang sinampal si Carla sa mukha.
PAK!
Nalaglag si Carla sa sahig. Napahawak siya sa kanyang tiyan para protektahan ang sanggol. Dumugo ang labi niya.
Sa halip na tulungan siya, tumawa lang ang kanyang biyenan na si Governor Arturo at Doña Imelda.
“Yan ang napapala ng lampa,” halakhak ni Doña Imelda habang sumisipsip ng wine. “Galing kasi sa hirap kaya walang finesse kumilos. Mabuti na lang at maganda ka, Carla. Kundi, matagal ka na naming pinalayas.”
“Hayaan mo siya diyan,” utos ni Governor Arturo kay Miguel. “Huwag mong tulungan. Sanayin mo ang asawa mo na maging matigas. Huwag kang magpa-under.”
Umiiyak si Carla sa sahig. Tumingin siya sa asawa niya, umaasang maawa ito. Pero dinuraan lang siya ni Miguel. “Linisin mo ‘yan. Nakakahiya ka.”
Dahan-dahang kinuha ni Carla ang kanyang cellphone mula sa bulsa.
“Anong ginagawa mo?” asik ni Miguel. “Mag susumbong ka sa nanay mong labandera? O sa tatay mong mangingisda? Sige! Tawagan mo sila! Anong magagawa ng mga dukha laban sa amin?”
Tumahimik si Carla. Pinunasan niya ang dugo sa labi.
Binuksan niya ang kanyang messages at nag-type ng isang simpleng text sa isang unnamed number:
“Dad, tama ka. Mali ako ng pinili. Sunduin mo na ako. Wasakin mo silang lahat.”
SEND.
“Sino ‘yan?” tanong ni Miguel, akmang aagawin ang cellphone.
Pero biglang yumanig ang lupa. Hindi lindol. Kundi tunog ng limang helicopter na lumilipad nang mababa sa tapat ng mansyon.
Kasabay nito, bumukas ang gate nang sapilitan. Pumasok ang sampung itim na armored vehicles.
Nagkagulo ang mga katulong. “Sir Governor! May mga sundalo po sa labas!”
Bumaba mula sa pangunahing sasakyan ang isang lalaking kilalang-kilala ng buong Pilipinas. Si Senator Alejandro Dela Vega—ang Senate President at bilyonaryong may-ari ng pinakamalaking media network sa bansa. Kilala siya bilang “The Punisher” ng mga tiwaling pulitiko.
Namutla si Governor Arturo. “S-Senator Dela Vega? Anong ginagawa niyo dito?”
Hindi pinansin ng Senador ang Gobernador. Dire-diretso itong pumasok sa dining area kasama ang mga armadong bodyguard.
Nakita niya si Carla sa sahig, umiiyak, may pasa sa mukha at dugo sa labi.
“ANAK!” sigaw ng Senador. Tumakbo siya at niyakap si Carla.
Natigil ang paghinga ni Miguel, Arturo, at Imelda.
“A-Anak?” nauutal na tanong ni Doña Imelda. “P-pero ang sabi ni Carla… mahirap lang sila…”
Tumayo si Senator Dela Vega. Ang kanyang mata ay nagliliyab sa galit.
“Naglayas ang anak ko dalawang taon na ang nakararaan dahil gusto niyang mamuhay nang simple,” mariing sabi ng Senador. “Hinayaan ko siya dahil gusto niyang patunayan na kaya niyang tumayo sa sariling paa. Pero hindi ko sinabing babuyin niyo siya!”
Humarap ang Senador kay Miguel. Walang sabi-sabi, sinuntok niya ito sa mukha. Tumba si Miguel.
“Sinasaktan mo ang anak ko?!” sigaw ng Senador. “Hindi lang ako Senador, Miguel. Ako ang may hawak ng mga kaso ng korapsyon ng pamilya niyo!”
Bumaling ang Senador kay Governor Arturo.
“Arturo,” malamig na sabi ng Senador. “Tapos na ang karera mo. Bukas na bukas, ilalabas ng network ko ang lahat ng ebidensya ng pork barrel scam mo. At ikaw Imelda, ipapasara ko ang lahat ng illegal businesses mo.”
“Senator, parang awa niyo na! Pamilya tayo!” pagmamakaawa ni Arturo, lumuluhod.
“Pamilya?” turo ni Senador kay Carla na inaalalayan na ng mga medic. “Tinawanan niyo ang anak ko habang nasasaktan siya. Tinawanan niyo ang apo ko. Walang pamilya na gumagawa niyan.”
Binuhat ng mga bodyguard si Carla palabas. Bago sumakay sa sasakyan, tumingin si Carla kay Miguel na duguan ang ilong at nakaluhod sa takot.
“Sabi mo kanina, anong magagawa ng pamilya ko laban sa inyo?” mahinang sabi ni Carla. “Ayan. Ayan ang nagagawa nila.”
Umalis ang convoy ni Carla. Naiwan ang pamilya Montemayor na nanginginig. Kinabukasan, laman ng lahat ng balita ang pagbagsak ng kanilang angkan, at ang pagkakulong nilang lahat dahil sa patung-patong na kaso.
Isang text lang. Tapos ang lahat.
