UMUWI NANG MAAGA ANG BILYONARYO AT NAGULAT SA NAKITA NIYA SA KUWARTO — ANG GINAWA NG KATULONG SA KANYANG MGA ANAK AY NAGPALUHOD SA KANYA SA IYAK
Si Don Ricardo ay isa sa pinakamayamang negosyante sa bansa. Simula nang mamatay ang kanyang asawa, ibinuhos niya ang lahat ng oras sa trabaho. Para sa kanya, ang pagbibigay ng mamahaling laruan, gadgets, at malaking allowance ang paraan niya ng pagmamahal sa dalawa niyang anak na sina Liam (7 taong gulang) at Sophie (5 taong gulang).
Dahil laging wala, ipinaubaya niya ang mga bata sa mga yaya. Pero lahat ng yaya ay umaalis dahil sa sobrang kulit ng mga bata. Hanggang sa dumating si Nanay Lita, isang 50-anyos na biyuda na galing sa probinsya.
Isang Biyernes, nakansela ang flight ni Don Ricardo papuntang Singapore. Napagpasyahan niyang umuwi nang maaga nang hindi nagsasabi.
“Susurpresahin ko sila,” isip ni Ricardo. Pero may halong pagdududa. “Tignan ko kung ginagawa ba talaga ng katulong na ‘yan ang trabaho niya. Baka pinapabayaan lang niya ang mga anak ko habang nanonood ng TV.”
Pagpasok niya sa kanyang mansyon, tahimik ang sala. Walang tao.
Umakyat siya sa second floor. Narinig niya ang boses ng mga bata sa loob ng kwarto ni Nanay Lita.
Dahan-dahang binuksan ni Ricardo ang pinto nang kaunti para sumilip. Inihanda niya ang sarili na pagalitan ang katulong kung sakaling natutulog ito o nagse-cellphone.
Pero nanigas siya sa kanyang nakita.
Naka-upo sa sahig si Nanay Lita, kasama sina Liam at Sophie. Sa gitna nila ay may isang maliit na mesa na gawa sa karton. Walang iPad, walang mamahaling laruan. Ang nasa mesa ay isang pakete ng SkyFlakes (biskwit) at tatlong baso ng tubig.
“Nanay Lita,” tanong ng maliit na si Sophie. “Bakit po crackers lang ang cake natin? Diba po birthday ni Papa ngayon?”
Nakalimutan ni Ricardo ang sarili niyang birthday dahil sa trabaho. Pero naalala pala ng mga anak niya.
Ngumiti si Nanay Lita at hinaplos ang buhok ni Sophie. “Anak, hindi mahalaga kung crackers lang ‘yan. Ang mahalaga, mag-wi-wish tayo para kay Papa niyo. Alam niyo ba kung bakit wala si Papa?”
“Kasi hindi niya kami love?” malungkot na sagot ni Liam. “Mas love niya ang office.”
Kinabahan si Ricardo. Inaasahan niyang sasang-ayon ang katulong para makuha ang loob ng mga bata.
Pero umiling si Nanay Lita.
“Hindi totoo ‘yan, Liam,” malambing na sabi ni Nanay Lita. “Kaya nagtatrabaho nang mabuti ang Papa niyo ay para siguraduhing maganda ang future niyo. Mahal na mahal kayo nun. Napapagod siya araw-araw para sa inyo. Kaya imbes na magtampo, ipag-pray natin siya.”
Hinawakan ni Nanay Lita ang kamay ng dalawang bata. Pumikit sila.
“Lord,” dasal ni Liam habang umiiyak. “Happy Birthday po kay Papa. Sana po umuwi na siya. Hindi naman po namin kailangan ng bagong PlayStation eh. Gusto lang po namin siyang kayakap. Please Lord, ingatan niyo po si Papa. At thank you po kay Nanay Lita kasi siya po ang naghe-hug sa amin pag wala si Papa.”
Sa labas ng pinto, bumigay ang tuhod ni Don Ricardo.
Ang bilyonaryong tinitingala ng lahat ay napaluhod sa sahig habang tahimik na humahagulgol.
Akala niya, pera ang kailangan ng mga anak niya. Pero ang katulong na binabayaran niya lang ng minimum wage ang siyang nagpupuno ng pagmamahal na hindi niya maibigay. At sa halip na siraan siya nito, tinuturuan pa nito ang mga bata na mahalin at unawain siya.
Pinunasan ni Ricardo ang luha niya at binuksan nang tuluyan ang pinto.
“Papa!” sigaw ni Sophie at Liam. Tumakbo sila at yumakap sa ama.
Niyakap ni Ricardo ang mga anak nang mahigpit, mas mahigpit pa sa hawak niya sa kanyang pera.
Tumingin siya kay Nanay Lita na nakayuko sa isang gilid, nahihiya.
“Sir, sorry po… crackers lang po ang pinapakain ko…” kabadong sabi ni Nanay Lita.
Umiling si Ricardo at lumapit kay Nanay Lita. Hinawakan niya ang kamay ng matanda.
“Huwag kang mag-sorry, Nanay Lita,” garalgal na sabi ni Ricardo. “Salamat. Salamat dahil minahal mo ang mga anak ko noong nakalimutan kong maging ama sa kanila. Salamat dahil ipinaalala mo sa akin kung ano ang tunay na yaman.”
Sa araw na iyon, kumain ang bilyonaryo ng SkyFlakes kasama ang kanyang pamilya. Iyon daw ang pinakamasarap na birthday cake na natikman niya sa buong buhay niya.
At si Nanay Lita? Hindi siya tinanggal. Siya ay itinuring nang tunay na kapamilya, dahil siya ang nagdugtong sa nasirang tahanan.
