ANG SUMPA NG SUKOB: DALAWANG MAGKAKAPATID, ISANG KASAL, AT ANG MALAGIM NA SEKRETONG NABUNYAG SA UNANG GABI
Sa Barrio San Isidro, usap-usapan ang “Kasalang Taon.” Ang magkapatid na Mara at Clara ay sabay na ikinasal sa magkapatid ding sina Lucas at Diego.
Si Mara (ang panganay) ay ikinasal kay Lucas (ang panganay). Si Clara (ang bunso) ay ikinasal kay Diego (ang bunso).
Masyadong perpekto ang lahat. Mayayaman ang mga lalaki, at napakaganda ng mga babae. Sabi ng mga matatanda, bawal daw ang “Sukob” o ang pagpapakasal ng magkapatid sa loob ng iisang taon—lalo na kung sabay pa mismo sa iisang araw. Malas daw ito. Ang isa daw ay mamamatay, o ang isa ay maghihirap.
Pero hindi naniwala ang apat. Mahal na mahal daw nila ang isa’t isa.
Matapos ang magarbong resepsyon, tumuloy ang dalawang bagong kasal sa malaking Ancestral House ng mga lalaki. Doon sila matutulog lahat bago lumipad pa-honeymoon kinabukasan. Magkatabi lang ang kwarto ng dalawang mag-asawa.
Pagsapit ng alas-dos ng madaling araw, habang himbing na ang lahat, biglang nagising ang buong baryo sa isang malakas na pagsabog.
SUNOG!
Nilamon ng apoy ang lumang bahay. Mabilis kumalat ang liyab dahil gawa sa kahoy ang bahay.
Nagkagulo ang mga tao. Narinig nila ang sigawan mula sa loob.
Ilang sandali pa, bumukas ang pinto sa harap. Tumakbo palabas si Lucas (ang asawa ni Mara). Puno ng uling ang mukha niya at umuubo. Buhat-buhat niya ang isang babae palabas ng nasusunog na bahay para iligtas.
Akala ng lahat ay ang asawa niyang si Mara ang bitbit niya.
Pero nang ilapag niya ito sa damuhan, napasinghap ang mga kapitbahay.
Ang iniligtas ni Lucas ay hindi ang kanyang asawang si Mara… kundi ang kanyang hipag na si Clara (ang asawa ng kapatid niya).
“Lucas! Ang asawa mo! Si Mara! Nasa loob pa!” sigaw ng mga kapitbahay.
Akmang babalik si Lucas, pero gumuho na ang bubong ng bahay. Wala nang makakapasok. Kasabay nito, hindi rin nakalabas si Diego (ang asawa ni Clara).
Namatay sa sunog sina Mara at Diego. Ang natira na lang ay sina Lucas at Clara.
Habang umiiyak ang mga tao sa trahedya, may isang matandang albaryo ang nakapansin sa isang bagay.
Hawak ni Clara ang tiyan niya habang umiiyak. “Lucas… ang baby natin… ligtas ang baby natin…” bulong ni Clara, pero narinig ito ng mga nasa paligid.
Natigilan ang lahat.
“Baby natin?”
Doon nabunyag ang malagim na katotohanan.
Hindi sinadya ni Lucas na iligtas si Clara kaysa sa asawa niyang si Mara. Pinili niyang iligtas si Clara.
Matagal na palang may relasyon si Lucas at ang hipag niyang si Clara. Buntis si Clara sa anak ni Lucas, hindi sa asawa niyang si Diego. Ikinasal lang sila sa magkapatid para pagtakpan ang kanilang sikreto at para manatili ang yaman sa pamilya.
Sa huling gabi, bago maganap ang sunog, nagising si Mara at Diego. Nahuli nila ang dalawa sa akto. Nagkaroon ng sagutan. Sa gitna ng gulo, natumba ang kandila na naging sanhi ng sunog.
Namatay ang dalawang inosente: si Mara na tapat na nagmahal, at si Diego na naging mabuting kapatid.
Nakaligtas nga sina Lucas at Clara, pero habambuhay silang pandidirian ng buong baryo. Ang “perfect happiness” na nakita ng lahat ay isa lang palang mapanganib na laro ng kasinungalingan.
At tama ang sabi ng matatanda tungkol sa Sukob: Sa dalawang pares na ikinasal, isa ang kinuha ng kamatayan, at isa ang naiwang buhay pero patay naman ang dangal.
