BINIGYAN NG BILYONARYO NG “UNLIMITED” CREDIT CARD ANG APAT NA BABAE PARA SUBUKAN SILA—PERO NATIGILAN SIYA AT NAPALUHOD SA IYAK NANG MAKITA KUNG ANO ANG BINILI NG KANYANG HAMAK NA KATULONG.
Si Don Eduardo ay isang 60-anyos na Business Tycoon. Nasa kanya na ang lahat—pera, mansyon, at kapangyarihan. Ngunit sa kabila ng yaman, siya ay malungkot at nag-iisa. Matagal na siyang biyudo, at dahil sa kanyang katayuan, hindi niya alam kung sino sa mga taong nakapaligid sa kanya ang totoo.
May tatlong babaeng “karelasyon” si Don Eduardo na nag-aagawan sa atensyon niya (at sa yaman niya).
-
Si Vanessa: Isang sikat na modelo, bata, at mahilig sa luxury brands.
-
Si Tiffany: Isang socialite na laging nasa parties at mahilig sa alahas.
-
Si Bianca: Isang anak-mayaman din na gusto lang i-merge ang negosyo nila.
Bukod sa kanila, nariyan din si Elena, ang kanyang personal na katulong sa loob ng limang taon. Si Elena ay tahimik, simple, at laging nakasuot ng uniporme. Siya ang nagtitimpla ng kape ni Eduardo, nagmamasahe ng likod nito kapag sumasakit dahil sa rayuma, at nakikinig sa mga kwento ng matanda kapag hindi ito makatulog.
Isang araw, naisipan ni Don Eduardo na gawin ang “The Ultimate Test.” Gusto niyang malaman kung sino sa apat na babaeng ito ang may tunay na pagpapahalaga sa kanya.
Ipinatawag niya ang tatlong girlfriend at si Elena sa kanyang library.
Inilabas ni Don Eduardo ang apat na Black Platinum Credit Cards.
“Makinig kayo,” seryosong sabi ni Don Eduardo. “Ang bawat card na ito ay may limit na ₱5,000,000 (Five Million Pesos). Ibinibigay ko ito sa inyo ngayon.”
Nanlaki ang mata nina Vanessa, Tiffany, at Bianca. Halos maglaway sila sa tuwa. Si Elena naman ay nagulat at umatras.
“Sir? Bakit po kasama ako?” tanong ni Elena. “Katulong lang po ako.”
“Kasama ka, Elena,” sagot ni Eduardo. “Dahil parte ka ng bahay na ito. Ang utos ko sa inyong apat ay simple lang: Gamitin niyo ang card na ‘yan ngayong araw. Bumili kayo ng KAHIT ANO na sa tingin niyo ay magpapasaya sa inyo. I want you to be happy. Bukas ng umaga, ipakita niyo sa akin kung ano ang binili niyo.”
Agad na kinuha ng tatlong babae ang card at nagmamadaling umalis para mag-shopping. Si Elena, nanginginig ang kamay na tinanggap ang card.
“Sir… hindi ko po yata kaya…”
“Sige na, Elena. Subukan mo lang. Bilhin mo kung ano ang nasa puso mo,” ngiti ni Eduardo.
Kinabukasan, nagtipon-tipon sila sa Grand Sala para sa reveal.
Naunang magpakita si Vanessa.
“Honey! Look!” tili ni Vanessa. Ipinakita niya ang limang box ng Hermès at Louis Vuitton bags. “Binili ko ang latest collection! Sobrang saya ko, Honey! Bagay na bagay ito sa akin kapag nag-date tayo! You make me so happy!”
Tumango lang si Eduardo. “Binili niya ang luho niya.”
Sumunod si Tiffany.
Binuksan niya ang isang velvet box. Isang napakalaking Diamond Necklace and Earrings set.
“Eduardo, tignan mo,” sabi ni Tiffany habang sinusukat ang alahas. “Investment ito! At syempre, mas gaganda ako sa paningin ng mga business partners mo kapag suot ko ito. This makes me happy because I look like a queen.”
Tumango ulit si Eduardo. “Binili niya ang vanity niya.”
Sumunod si Bianca.
Naglabas siya ng titulo ng lupa. “Eduardo, binili ko ang commercial lot sa tabi ng building niyo. Masaya ako dahil mabilis itong kikita. It’s for our future empire!”
Ngumiti nang mapait si Eduardo. “Binili niya ang kapangyarihan.”
Huli na si Elena.
Tahimik siyang nakatayo sa gilid, hawak ang isang maliit na paper bag at isang envelope.
Nakataas ang kilay ng tatlong babae. “Ano kaya ang binili ng katulong na ‘yan? Baka house and lot sa probinsya?” bulong ni Vanessa.
“Elena,” tawag ni Eduardo. “Ano ang binili mo gamit ang 5 Million Pesos? Ano ang magpapasaya sa’yo?”
Lumapit si Elena. Dahan-dahan niyang inilapag ang envelope at ang paper bag sa mesa.
Binuksan ni Eduardo ang paper bag.
Laman nito ay isang Digital Hearing Aid na pinakamataas ang kalidad, at isang set ng Orthopedic Shoes.
Kumunot ang noo ni Eduardo. Tumingin siya sa envelope. Laman nito ay resibo galing sa isang Specialized Hospital.
“Ano ang mga ito, Elena?” nagtatakang tanong ni Eduardo.
Nagsalita si Elena, nangingilid ang luha.
“Sir,” panimula ni Elena. “Sabi niyo po, bilhin ko kung ano ang magpapasaya sa akin.”
“Opo, Sir. Wala naman po akong ibang hiling kundi ang makita kayong hindi nahihirapan.”
Tinuro ni Elena ang sapatos.
“Sir, gabi-gabi po, nakikita ko kayong hinihimas ang paa niyo dahil sa rayuma. Ilang beses ko na pong sinabi na bumili kayo ng orthopedic shoes, pero lagi niyong sinasabi na ‘kuripot’ kayo sa sarili niyo kahit marami kayong pera. Kaya binili ko po ‘yan para hindi na sumakit ang paglakad niyo.”
Tinuro niya ang resibo sa ospital.
“At ‘yung sa envelope po… binayaran ko po nang full payment ang operasyon para sa mata niyo na matagal niyo nang ipinagpapaliban. Alam ko pong natatakot kayong mabulag, pero ayaw niyong magpa-check up. Sir, ang kaligayahan ko po ay ang makitang malakas kayo at mahaba pa ang buhay niyo. Kasi po… kayo lang ang pamilyang tumanggap sa akin.”
“At yung sukli po…” naglabas si Elena ng isa pang resibo. “Ibinigay ko po bilang donation sa orphanage na tinutulungan niyo noon. Alam ko pong nalulungkot kayo na hindi niyo na sila nabibisita.”
Tumahimik ang buong sala.
Nalaglag ang panga nina Vanessa, Tiffany, at Bianca. Ang 5 Milyon na para sana kay Elena, ginastos niya lahat para sa kalusugan at kawanggawa ni Eduardo. Wala siyang binili kahit isang damit para sa sarili niya.
Nagsimulang umiyak si Don Eduardo. Ang luha ng bilyonaryo ay pumatak sa orthopedic shoes.
Sa loob ng mahabang panahon, akala niya ay pera lang ang habol ng lahat sa kanya. Pero heto ang isang babae na mas inisip pa ang sakit ng paa niya kaysa sa yaman na pwede nitong makuha.
Tumayo si Eduardo at nilapitan si Elena. Hindi bilang amo, kundi bilang isang lalaking natagpuan ang tunay na yaman.
“Elena,” garalgal na sabi ni Eduardo. “Sa inyong apat, ikaw lang ang nakinig. Sabi ko ‘buy what makes you happy’. At ang kaligayahan mo ay ang kabutihan ko.”
Humarap si Eduardo sa tatlong babae.
“Lumayas kayo,” mahinahon pero mariing utos ni Eduardo. “Umalis kayo dala ang mga bags at alahas niyo. ‘Yan lang ang makukuha niyo sa akin. Hinding-hindi ko kayo pakakasalan.”
Nang makaalis ang tatlo, hinarap ni Eduardo si Elena.
“Elena, dahil ibinigay mo ang puso mo sa akin nang walang kapalit… ibibigay ko sa’yo ang mundo.”
“Mula ngayon, hindi ka na katulong. Ikaw na ang magiging Katuwang ko sa buhay. Hindi kita pipiliting pakasalan ako kung ayaw mo, pero gusto kong ikaw ang magmana ng kalahati ng ari-arian ko. At gusto kong samahan mo akong mag-travel sa buong mundo gamit ang sapatos na binili mo, para makita natin ang ganda ng buhay nang magkasama.”
Napaluhod si Elena sa iyak at pasasalamat.
Simula noon, hindi na naging malungkot si Don Eduardo. Kasama si Elena, naramdaman niya ang tunay na pagmamahal na hindi nabibili ng black card, kundi nababayaran lamang ng tapat na paglilingkod at malasakit.
