NAGLAGAY NG HIDDEN CAMERA ANG BILYONARYO DAHIL PALAGING NAWAWALA ANG MGA PAGKAIN SA KUSINA—AKALA NIYA AY NINANAKAWAN SIYA NG KATULONG, PERO NAPATAKBO SIYA SA LABAS NG GATE NANG MAKITA NIYA KUNG SINO ANG PINAPAKAIN NITO.
Si Don Fernando ay 65-anyos na, mayamang negosyante, pero namumuhay mag-isa sa kanyang malaking mansyon. Matigas ang puso niya. Sampung taon na ang nakararaan, pinalayas niya ang kaisa-isa niyang anak na si Jeric dahil pinili nitong maging pintor kaysa pamahalaan ang kumpanya.
“Patay na ang anak ko para sa akin,” laging sinasabi ni Fernando.
Ang kasama lang niya sa bahay ay ang tapat niyang mayordoma na si Yaya Tessie.
Nitong mga nakaraang linggo, napapansin ni Don Fernando na laging nauubos ang mga pagkain sa ref. Nawawala ang mga mamahaling steak, prutas, at pati mga gamot na vitamins.
“Tessie!” sigaw ni Fernando. “Bakit ubos na naman ang pagkain? Ninanakaw mo ba para ibenta sa labas?!”
“H-Hindi po, Sir,” nanginginig na sagot ni Tessie. “Minsan po kasi… panis na, kaya tinatapon ko na lang.”
Hindi naniwala si Don Fernando. “Sinungaling! Magnanakaw ka rin pala!”
Dahil sa hinala, nagkabit si Don Fernando ng Hidden Camera sa kusina at sa likod-bahay malapit sa service gate. Gusto niyang huliin si Tessie sa akto para maipakulong ito.
Kinahapunan, habang nasa opisina, tumunog ang alert ng cellphone ni Fernando.
Motion Detected: Kitchen.
Binuksan niya ang live feed.
Nakita niya si Yaya Tessie. Nagmamadali itong naglagay ng mainit na kanin at ulam sa isang tupperware. Kumuha rin ito ng tubig at ilang piraso ng prutas. Pagkatapos, tumakbo ito palabas papunta sa likod ng mansyon.
“Huli ka!” galit na bulong ni Fernando. “Ibinibigay mo sa kalaguyo mo ha!”
Inilipat ni Fernando ang camera view sa Back Gate.
Nakita niya si Tessie na lumapit sa rehas ng gate. Sa labas, may isang lalaking nakaupo sa semento. Payat na payat, madungis, punit-punit ang damit, at mukhang may sakit.
Inabot ni Tessie ang pagkain sa lalaki sa pagitan ng mga rehas.
Zumoom-in ni Fernando ang camera para makita ang mukha ng “magnanakaw.”
Nalaglag ang cellphone ni Fernando sa mesa.
Ang lalaking grasa, ang lalaking payat na kumakain nang parang gutom na aso…
Ay ang anak niyang si Jeric.
Narinig ni Fernando ang usapan nila sa audio ng CCTV.
“Jeric, anak…” iyak ni Tessie habang hinahaplos ang kamay ni Jeric sa rehas. “Kumain ka nang marami. Pasensya ka na, ito lang ang naitapuslit ko.”
“Salamat, Yaya,” paos na sagot ni Jeric habang sumusubo. “Si Papa? Kumusta siya? Ininom na ba niya ang gamot niya?”
Napahawak si Fernando sa dibdib niya. Ang anak na itinakwil niya, na naghihirap na sa labas, ay ang kalagayan pa rin niya ang inaalala.
“Okay lang ang Papa mo,” pagsisinungaling ni Tessie. “Huwag kang mag-alala. Mahal ka nun. Matigas lang ang ulo. Balang araw, mapapatawad ka rin niya.”
“Okay lang, Yaya. Basta healthy siya, okay na ako. Kahit dito lang ako sa labas, basta nakikita kong bukas ang ilaw ng kwarto niya, masaya na ako.”
Umubo nang malakas si Jeric. May sakit ito.
“Jeric, magpatingin ka na sa doktor,” pakiusap ni Tessie. Dumukot si Tessie sa bulsa ng sarili niyang pera—ang sweldo niya. “Oh, kunin mo ‘to. Mag-jeep ka papuntang center.”
“Wag na Yaya, ipunin mo ‘yan para sa pamilya mo…”
Sa loob ng opisina, hindi na kinaya ni Don Fernando. Ang puso niyang bato ay nadurog.
Tumakbo siya palabas ng mansyon. Hindi niya ininda ang ulan. Hindi niya ininda na naka-pambahay lang siya.
Tumakbo siya papunta sa likod ng gate.
“Jeric!” sigaw ni Fernando.
Nagulat si Tessie at Jeric. Akmang tatakbo na sana si Jeric palayo dahil sa takot at hiya.
“Jeric! Anak! Huwag kang umalis!”
Binuksan ni Fernando ang gate at niyakap ang kanyang madungis at mabahong anak nang mahigpit.
“Papa… madumi ako…” iyak ni Jeric.
“Wala akong pakialam!” hagulgol ni Fernando. “Patawarin mo ako, anak! Patawarin mo ako! Ang sama-sama kong ama!”
Niyakap din ni Fernando si Yaya Tessie.
“Tessie, salamat,” sabi ni Fernando. “Kung hindi dahil sa’yo, baka namatay na ang anak ko nang hindi ko alam. Ikaw ang naging magulang niya noong tinalikuran ko siya.”
Nang gabing iyon, hindi na sa labas kumain si Jeric. Kumain siya sa hapag-kainan, katabi ang kanyang ama.
Dahil sa hidden camera, hindi lang “magnanakaw” ang nahuli ni Don Fernando. Nahuli niya ang pagkakataong itama ang pinakamalaking pagkakamali ng buhay niya bago naging huli ang lahat.
