INAASAHAN NG LAHAT NA ILILIGTAS NI QUIN ANG KANYANG KASINTAHAN SA MATINDING ULAN, NGUNIT SA HARAP NG TATLONG DAANG ESTUDYANTE, ITINULAK NIYA ITO AT BUMULONG NANG MALAMIG: “HINDI BA PWEDENG HINDI IKAW ANG SENTRO NG ATENSYON? LUMAYO KA SA AKIN.”
Si Joaquin “Quin” Alcantara at si Chloe Dela Merced ang itinuturing na “Royal Couple” ng San Lorenzo University. Si Quin ang seryoso, matalino, at tinitingalang kapitan ng Varsity Team, habang si Chloe naman ang maganda, sikat, at laging bida sa Cheering Squad. Sa mata ng lahat, perpekto sila. Sa bawat drama ni Chloe, laging nandiyan si Quin bilang kanyang kabalyero upang iligtas siya.
Ngunit ang lahat ng ilusyong iyon ay mababasag sa isang iglap, sa gitna ng isang malakas na unos, at sa mismong harapan ng buong unibersidad.
ANG HAMPAS NG BAGYO SA ACTIVITY FIELD
Huling araw ng University Week. Halos tatlong daang estudyante ang nagkakatipon sa malawak na activity field para sa closing ceremony. Maaliwalas ang kalangitan nang magsimula ang programa, ngunit walang anu-ano’y nagdilim ang alapaap. Isang malakas na kulog ang umalingawngaw, na sinundan ng isang napakalakas at biglaang pagbuhos ng ulan.
Nagkagulo ang mga estudyante. Nagsisigawan ang lahat habang naghahanap ng masisilungan.
Sa gitna ng field, natigilan sina Quin at Chloe. Basang-basa na sila. Sa di-kalayuan, may isang malaking military truck na ginamit bilang prop at delivery vehicle para sa mga kagamitan ng event. Nakaparada ito at may malaking trapal na nagsisilbing bubong sa likuran nito.
Napatingin ang lahat ng tao sa kanilang dalawa. Awtomatikong umarte si Chloe. Nanginginig siyang humawak sa braso ni Quin, umiiyak at nagpapaawa, umaasang bubuhatin siya ni Quin o hihilahin patungo sa ilalim ng malaking trak upang protektahan siya sa malamig na ulan—eksakto sa ginagawa ng mga bida sa mga romantic movies.
Inasahan ng tatlong daang estudyante na magiging sweet at heroic si Quin. Inasahan nilang ibibigay nito ang kanyang jacket at yayakapin ang kanyang kasintahan.
Ngunit sa halip na gawin iyon, isang bagay na nakakagimbal ang nangyari.
ANG MALAMIG NA PAGTULAK
Akmang yayakapin na sana ni Chloe si Quin nang biglang itaas ni Quin ang kanyang kamay at malakas na itinulak ang balikat ng dalaga.
Napaatras si Chloe, gulat na gulat. Halos matumba siya sa basang damuhan.
Nanatiling nakatayo si Quin, walang emosyon, habang hinahampas ng malakas na ulan ang kanyang mukha at katawan. Ang kanyang mga mata ay madilim, matalim, at walang kahit anong bakas ng pagmamahal na nakasanayan ng lahat.
Natahimik ang mga estudyanteng malapit sa kanila. Kahit ang ingay ng ulan ay tila naputol sa tindi ng tensyon.
Humarap si Quin kay Chloe. Yumuko siya nang kaunti upang magpantay ang kanilang mga mukha, at sa isang boses na kasing-lamig ng yelo—sapat ang lakas upang marinig ng mga taong nakapaligid sa kanila—bumulong siya:
“Hindi ba pwedeng hindi ikaw ang maging sentro ng atensyon kahit isang beses lang? Lumayo ka sa akin.”
Nanlaki ang mga mata ni Chloe. Ang kanyang pekeng panginginig ay napalitan ng tunay na takot at hiya. “Q-Quin? Anong sinasabi mo? B-Basang-basa na ako! Tulungan mo akong sumilong!” pilit pa rin siyang umiiyak, nag-aasam na makuha ang simpatiya ng crowd.
Ngunit hindi natinag si Quin. Kumuha siya ng isang nakaselyong envelope mula sa loob ng kanyang waterproof na bag at inihagis ito mismo sa dibdib ni Chloe. Nalaglag ito sa putikan.
ANG LIHIM SA LIKOD NG MASKARA
Bago bumuhos ang ulan, habang nag-aayos ang lahat para sa programa, aksidenteng narinig ni Quin ang usapan ni Chloe at ng matalik nitong kaibigan sa likod ng bleachers.
Ang nakababatang kapatid ni Quin na si Maya ay sasali sana sa isang national painting competition nang mismong araw na iyon—ang pinakamalaking pangarap ng kanyang kapatid. Ngunit kaninang umaga, nasira ang masterpiece ni Maya dahil “aksidenteng” natapunan ito ng asido sa art room. Umiyak nang umiyak si Maya at na-disqualify. Dahil doon, kinansela ni Quin ang kanyang pagdalo sa Varsity Game sana upang samahan ang kapatid, ngunit nagwala si Chloe at nagpanggap na inatake ng asthma upang piliting umuwi si Quin at unahin siya.
Ang natuklasan ni Quin? Si Chloe mismo ang sumira sa painting ni Maya.
Narinig niya mismo sa bibig ni Chloe ang pagyayabang: “Masyadong nagiging busy si Quin kay Maya nitong mga nakaraang araw. Kailangan kong sirain yung painting ng kapatid niya para sa akin lang ulit ang atensyon niya. Tingnan mo, nung nagkunwari akong inatake ng hika, kumaripas siya ng takbo pabalik sa akin.”
Ang babaeng inakala niyang inosente ay isang manipulative narcissist na kayang manira ng pangarap ng ibang tao para lamang hindi maagaw ang spotlight.
ANG PAGBAGSAK NG REYNA
Bumalik ang eksena sa kasalukuyan. Sa gitna ng bagyo, itinuro ni Quin ang envelope na nasa putikan.
“Nandiyan ang CCTV footage ng Art Room. Nakita kitang pumasok at sinira mo ang painting ng kapatid ko,” malamig at malakas na pahayag ni Quin. Nagsinghap ang mga estudyanteng nakarinig. Nag-umpisang magbulungan ang buong paligid.
“Q-Quin, I can explain! H-Hindi totoo ‘yan!” nanginginig na sigaw ni Chloe, sinusubukang hawakan ang kamay ni Quin.
Subalit mabilis na iniwas ni Quin ang kanyang kamay, tila nandidiri.
“Lahat ng bagay sa buhay mo, gusto mo ikaw ang bida,” walang awang patuloy ni Quin, ang kanyang boses ay nangingibabaw sa kulog. “Kaya mong saktan ang sarili kong kapatid, kaya mong manira ng buhay, para lang masabing mahalaga ka. Gusto mo ng atensyon? Ayan.” Itinuro niya ang tatlong daang estudyanteng nakatingin sa kanila. “Nasa iyo na ang atensyon ng buong eskwelahan. Tingnan natin kung hanggang kailan mo kayang maging bida ngayon.”
Tuluyang napaluhod si Chloe sa basang damuhan. Ang kanyang mga luha ay sumabay sa patak ng ulan, ngunit sa pagkakataong ito, wala nang sinuman ang nakaramdam ng awa para sa kanya. Ang mga matang dati ay humahanga sa kanya ay napalitan ng pandidiri at pagka-disgusto.
Tinalikuran siya ni Quin. Naglakad ang binata palayo sa military truck, palayo sa babaeng naging lason sa buhay niya. Hindi siya sumilong. Hinayaan niya ang malakas na ulan na hugasan ang lahat ng kasinungalingan at manipulasyong bumalot sa kanya sa loob ng mahabang panahon.
Sa mismong araw na iyon, namatay ang ilusyon ng perpektong “Royal Couple”. At si Quin, sa unang pagkakataon, ay nakaramdam ng tunay na paglaya sa gitna ng unos.
